Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Pərakəndə şeir 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Qəzəl 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Pərakəndə şeir 677نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Pərakəndə şeir 678عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Qəzəl 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جداخون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا
Pərakəndə şeir 685اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Qəzəl 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Qəzəl 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Qəzəl 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Qəzəl 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
Qəzəl 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Qəzəl 735طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را
Qəzəl 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Qəzəl 762داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
Qəzəl 790صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Qəzəl 801گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخته ای هست کباب است در اینجا
Qəzəl 806از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم رابی چاک که دیده است گریبان قلم را؟
Qəzəl 808از خلق خبر نیست ز خود بی خبران رابا قافله کاری نبود فرد روان را
Qəzəl 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Qəzəl 825ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها
Qəzəl 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Qəzəl 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را
Qəzəl 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Qəzəl 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب
Qəzəl 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Qəzəl 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب
Qəzəl 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشبنفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب
Qəzəl 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب