Kiçik qəhrəman

Azayın atası Böyük Vətən müharibəsinin lap birinci ilində əsgər getmişdi. Anası da dəmir yolunda işə düzəlmişdi. Atasının ayrılığı Azaya çox təsir edirdi, onu hər yadına salanda faşistlərə lənət oxuyurdu.Bir gün Azay yuxudan həyəcan içində oyandı. Çox halsız və nəşəsiz idi. Anası oğlunun bu vəziyyətindən narahat oldu:

Abdulla Şaiq19425 dəq
İntiqamçı xoruz

İki pərdəli uşaq dramıŞəxslər

Abdulla Şaiq19121 dəq
Danışan kukla

İki pərdəli uşaqlara məxsus dramMəclisəhli

Abdulla Şaiq19131 dəq
Ağlaşma

ISəhərdən bəri iztirab və sıxıntılardan sonra yenicə yatağıma uzanmışdım ki, qonşu evdən yanıqlı bir şivən qopdu:

Abdulla Şaiq19122 dəq
I

Üçüncü rübün nömrələri yoxlandıqdan sonra məktəb ən fəal əlaçı şagirdlərin və onların valideyni şərəfinə təntənəli bir müsamirə verməyi qərara almışdı. Axırıncı dərs bitmək üzrə idi. Çağırışlar siniflərdə şirin-şirin paylanırdı. Sinif rəhbəri Kamil müəllim əlində çağırış vərəqələri öz sinfinə girincə bütün sinif yerindən oynadı. Kamil müəllim sinfi zor-güc sakit etdi və qırmızı rəngli çağırış vərəqəsini Xasaya uzadıb “Al, bu sənindir”, dedi. Sonra çağırışları bir-bir payladı.Artıq dərs bitmiş, zəng vurulmuşdu. Müəllimlər bayıra çıxınca bütün siniflər sel kimi həyətə axdı.

Abdulla Şaiq19354 dəq
IV

Atasının faciəli vəfatı Xasaya yaman təsir etmişdi. Anası Badam isə ona bu ağır günlərdə təsəlli verəcək bir halda deyildi. Onun geriliyi, savadsızlığı yavaş-yavaş öz mənfi nəticələrini göstərməyə başladı. Badam Xasayı nə həqiqi bir ana kimi öz qanadları altına alıb dərdlərini ona unutdura bildi, nə də doğru yol göstərib sağlam tərbiyə verə bildi. Xasay gündən-günə əsəbi, şıltaq və yaramaz bir uşaq olurdu. Badam bunu görə-görə bir çarə düşünmürdü.Balakişidən sonra Badamın özü də çox dəyişmişdi. Həyat və təbiətlə çarpışmaqdan aciz olan bu qadına hər şey çətin görünürdü. Balakişinin yerinə qapıçılıq vəzifəsini əvvəlcə ona təklif etdilər, “Mən bacarmaram” – deyə qəbul etmədi.

Abdulla Şaiq19354 dəq
Bir quş

Oturmuş nəğməzarında həzin fəryad edər bir quş!Alır gül yarpağından eşq dərsin, dad edər bir quş!

Abdulla Şaiq19071 dəq
İyirminci əsrə xitab

Məzlumların ümidisən, ey əsri-pürxətər!İzlər böyük addımlarını bir sürü bəşər!

Abdulla Şaiq19081 dəq
Bahar

Haydı, bu boranlı qış da bitdi.Alqışladığım bahar yetdi.

Abdulla Şaiq19081 dəq
Qış gecəsi

Zülmət bürümüş göyü... uğursuzGöylərdə görünməyir bir ulduz.

Abdulla Şaiq19091 dəq
Dağlar sultanı

Dan atınca xoruz, beçələr banlar.Dağ-dərədən çəkilməmiş dumanlar,

Abdulla Şaiq19112 dəq
Aldanma

Aldanma zahidə, sanma uludur,Qəlbi hiylə, riya ilə doludur.

Abdulla Şaiq19121 dəq
Bəxtsiz rəfiqəmə

IEy məni çulğalayan dərd, nədən

Abdulla Şaiq19122 dəq
Neçin böylə gecikdin?

İntizar qarşısında*Sənsiz qəlbim qırıq, sönük, çeynənmiş, xırpalanmış,

Abdulla Şaiq19181 dəq
Əmək pərisinə

Derdim ki, bahar olsun,Dağlar, dərələr dolsun

Abdulla Şaiq19241 dəq
Gözlər

Qıvırcıq saçının şux tellərindəÜlkər tək parlayıb axan, a gözlər!

Abdulla Şaiq19261 dəq
Xırçın qız

Deyirdi ki: – Məsud olmaq mənim böyük diləyim.Yaşamaqdan yalnız budur son qayəm, son istəyim.

Abdulla Şaiq19262 dəq
Zəfər nəğməsi

Gözün aydın, ey müzəffər xalqımın oğlu, qızı!Gözün aydın, doğdu artıq şanlı zəfər ulduzu!

Abdulla Şaiq19451 dəq
İki qəzəl

Hörmətli şairimiz Süleyman Rüstəmə*I

Abdulla Şaiq2 dəq
Rübailər

Bu kuzənin torpağı alınmış el bağından,Bəlkə də o yapılmış gözəllər torpağından.

Abdulla Şaiq19461 dəq
Böyük hicran

Böyük qardaşım Məmməd Səid Ordubadiyə ithaf*Yadımdadır, o gün ki sən sərilmişdin yatağa,

Abdulla Şaiq19463 dəq
Ölümə həcv

Ey ölüm, oy, nə yaman siman var:Qaşqabaqlı, qara, çirkin, yassar.

Abdulla Şaiq19462 dəq
Canlı Dərbənd çiçəyi

Dərbəndin gül bağından dərdim qönçə bir çiçək,Rəngi, ətri, görkəmi biri-birindən göyçək.

Abdulla Şaiq19471 dəq
Səhər

Günəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.

Abdulla Şaiq19061 dəq
Xoruz

Ay pipiyi qan xoruz,Gözləri mərcan xoruz!

Abdulla Şaiq19061 dəq
Oyan, oğlum!

Ağıllı oğlum, oyan!Qiymətlidir hər zaman.

Abdulla Şaiq19071 dəq
Aslan, qurd və tülkü

Bir zaman tülkü, qurd, həm aslan –Hər üçü bağladı belə peyman;

Abdulla Şaiq19081 dəq
Dəmirçi nəğməsi

Taq-tuq, taq-tuq...İşdən bir qorxumuz yox.

Abdulla Şaiq19281 dəq
Təmizlik

Səhər durunca,Əlimdə fırça,

Abdulla Şaiq19281 dəq
Qərənfil

Qərənfiləm mən,Gözəl güləm mən;

Abdulla Şaiq19281 dəq