Seyid Əzim Şirvani · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey könül, sərvi-səməndə sən idin, ya mən idim?Yar ilə seyri-çəməndə sən idin, ya mən idim?
Özümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idimÖzümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idim,Gətirdilər məni, amma mən anə gəlməz idim.
İstədim çarə xətin bu dili-sədparə üçünİstədim çarə xətin bu dili-sədparə üçün,Dedi mərhəm kim edib müşki, görək, yarə üçün?
Dedim, ey sərvi-rəvan, gül kimi xəndan gəzməDedim, ey sərvi-rəvan, gül kimi xəndan gəzmə,Eyləyib laləsifət bağrımı gəl qan, gəzmə.
Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ələ al sən əyaği-badəni eylə kərəm, saqi.
Alıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məniAlıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məni,Şikəstə xatirü biqəmküsar qoyma məni.
Xalü xətin olub dili-viranə oğrusuXalü xətin olub dili-viranə oğrusu,Oldu iki qaraçı bu bir xanə oğrusu.
Ləblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusuLəblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusu,Oldu, bu sərrafı gör, bir ləli-sirab oğrusu.
Bağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdiBağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdi,Bağlər düşdü səfadən ki, təmaşa getdi.
Görməyib sən kimi, ey məh, çərxi-minanın gözüGörməyib sən kimi, ey məh, çərxi-minanın gözü,Kurdir hüsnün şüasından Sürəyyanın gözü.
Cəfa oxunu atır qeyrə ol yeganə, haray!Cəfa oxunu atır qeyrə ol yeganə, haray!Xədəngi-qəmzəsinə olmadım nişanə, haray!
Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi?Ya rəb, görəsən dərdi-dilim tari bilirmi?