Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey feyzüvə məcmueyi-aləm möhtac,Bu ərzü səmavü ərşi-əzəm möhtac,
Ey olan hadiyi-ərbabi-zələalət HadiEy olan hadiyi-ərbabi-zələalət Hadi,Ey Müzəllini edən həqqə hidayət Hadi,
Bir çarə eyləyin bu gecə yarə getməsinBir çarə eyləyin bu gecə yarə getməsin,Sübh olmayınca bir də o məhparə getməsin.
Nə qəm, əgər çıxa canım qəmi-fəraqınlaNə qəm, əgər çıxa canım qəmi-fəraqınla,Əgər məzarımı bassan gəlib ayağınla.
Zülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşadZülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşad,Bir üzri-sitəmlə nola qılsan məni dilşad,
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can ləli-şəkkərbarın eylər arizu,
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Əlaci-dərdimə səy etmə, ey təbib, dəxiƏlaci-dərdimə səy etmə, ey təbib, dəxi,Bu dərd o dərd degil kim, dəvapəzir olsun.
Yar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazarYar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazar,Yazsa bir lütfümü yüz yol genə təkrarə yazar.
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
Çıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-cananÇıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-canan,Nəmək həqqin fəramuş eyləyənlər kamyab olmaz.
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Fariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınFariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınBağrı qan olmaq üçün gül təki xəndan oluram.
Rəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmazRəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmaz,Haçan mən xatiri-dildarə düşdum kim, cəfa qılsın?
Təəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-LeyladəTəəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-Leyladə,Məgər ol vəqt hicranın yox imiş beylə təsiri?
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
Bixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olubBixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olub,Çıxmadı başı onun, heyf içimdən mənim;
Biz iki şairik, fələk, axırBiz iki şairik, fələk, axırBizi hər xasiyətdə tovəm qıl.
İnsanın xilqəti, həqiqi və məcazi eşq haqqındaÜmməhatə oluban səbeyi-rəxşan şövhər,Çəkdilər rənclər iycadım üçün həft pədər.
Hədis (Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər)Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər,Ona ikram eylə, cani-pədər.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar)Cəfər, ey sibti-Heydəri-Kərrar,Mərdlik şivəsində ol huşyar.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, xəlqə söyləmə böhtan)Ey oğul, xəlqə söyləmə böhtan,Yaxşıya yaxşı ol, yamanə yaman.
Loğmanın vəqəsi (Belə təqrir ediblər əhli-bəyan)Belə təqrir ediblər əhli-bəyan,Həbəş əhliydi Həzrəti-Loğman.
Siçan və pişik (Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik)Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik –Kim, yox idi bir belə mürtəd pişik.
Pişiyin hiyləgərliklə tövbəsiÇünki siçanı yedi ol hiyləgər,Tövbə üçün məscidə etdi güzər.
Siçanların pişiyə hədiyyə aparmalarıÇünki siçanlar bu sözü etdi guş,Getdi fərəhdən hamıdan əqlü huş.
Nuşirəvan və qonaqpərvər kişi hekayəsiBelə nağıl edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində eyşü işrətəməşğul olub, rəiyyətpərvərlik zövqündən qafil idi. Onun həmsayəli-