Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey oğul, olma talibi-badə,Getməsin ta ki izzətin badə.
Hekayət (Yoxdu bir kəsdə ki, sücud ilə cud)Yoxdu bir kəsdə ki, sücud ilə cud,Yaxşıdır ki, ədəm ola o vücud.
Hikmət (Kurlər hifz edəllə Quranı)Kurlər hifz edəllə Quranı,Leyk bilməzlər onda mənanı.
Oğluma nəsihət (Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə)Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə,Ulular bəzmidir ədəbxanə.
Pişiyin hiyləsindən siçanların xəbər tutmalarıMuşlərə oldu əyan macəra,Eylədilər təziyə bəzmin bina.
Nuşirəvanın vəzirləri hekayəsiGüruhi-hükəma bir məsləhət xüsusunda Kəsranın məclisində göftguedirlərdi. Və hər biri bir tədbir deyirdi. Büzürgmehr xamuş idi. Ondan
Gecə gördüm səni, ey afəti-dövran, yuxudaGecə gördüm səni, ey afəti-dövran, yuxuda –Ki, edərdin mənə yüz lütfi-firavan yuxuda.
Can nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasaCan nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasa,Bəsdi cananın xəyalı, qəm degil, can olmasa.
İkram edər o gül mənə əğyar yanındaİkram edər o gül mənə əğyar yanında,Ta etsin özün sevgili hər xar yanında.
Nə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəlaNə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəla,Olmaz ol qədr ki, var ol büti-bədxudə bəla.
Nə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan etNə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan et,Tamaşayi-rüxi-yar ilə seyri-kuyi-canan et.
Ol lalərüxün işvəvü nazı çox imiş, çoxOl lalərüxün işvəvü nazı çox imiş, çox,Üşşaqə onun suzü güdazı çox imiş, çox.
Zahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına baxZahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına bax,Aç bəsirət gözüvü, nərgisi-şəhlasına bax.
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbüləndGərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Yarım kimi bir sərvqədü gülbədən olmaz.Rüxsarına bənzər o gülün nəstərən olmaz.
Qurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımızQurtardı nisfi-şamdə, saqi, şərabımız,Etdi qürub, heyf, bizim afitabımız.
Mehri-rüxsarüvi dil mahi-səmadən seçməzMehri-rüxsarüvi dil mahi-səmadən seçməz,Etibarı yox onun, ağı qəradən seçməz.
Tiğ etsə xətin pak sənə bir zərər olmazTiğ etsə xətin pak sənə bir zərər olmaz,Ayinədə seyqəl ola hərgiz kədər olmaz.
Bu hüsnü lətafətdə yəqindir bəşər olmazBu hüsnü lətafətdə yəqindir bəşər olmaz,Rüxsaruva bənzər, fələk üzrə, qəmər olmaz.
Gəldi bahar, gəlmədi ol gülüzarımızGəldi bahar, gəlmədi ol gülüzarımız,Ya rəb, görüm xəzanə dönə novbaharımız.
Fərhad mənəm kim, belə şirinsüxənim varFərhad mənəm kim, belə şirinsüxənim var,Bir arizi gülgun, ləbi şəkkər-şikənim var.
Könül təpidələnir, yoxsa nazlı yar gəlirKönül təpidələnir, yoxsa nazlı yar gəlir,Uçur gözüm, məgər ol sərvi-gülüzar gəlir?
Dedim: ey gül, niyə etdin məni zülfündə əsir?Dedim: ey gül, niyə etdin məni zülfündə əsir?Dedi: divanə olan şəxsə gərəkdir zəncir.
Ol iki zülfdə rüxsareyi-canan görünürOl iki zülfdə rüxsareyi-canan görünür,Genə xurşid bu gün daxili-Mizan görünür.
Göstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludurGöstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludur,Bunu da bil ki, könül, meykədə ürfan yoludur.
Ol üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdırOl üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdır,Gün təki rövşəndi kim, bu xəstə cismin canıdır.
Gəhi çeşmin, gəh əbru, gah qəmzən qəsdi-can eylərGəhi çeşmin, gəh əbru, gah qəmzən qəsdi-can eylər,Salır bir fitnə, canım, qorxuram axırda qan eylər.
Kim ki, Seyyid, özünə bir gözəli yar bilirKim ki, Seyyid, özünə bir gözəli yar bilir,Nə qədər cövr eləsə canə səzavar bilir.
Hər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olurHər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olur,Bilməm nə rəmzdir ki, dönüb şivəkar olur.
Ey gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlərEy gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlər,Hali-dili-zari-məni-rüsvanı deməzlər.