Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir təvangər əvami-dəryadilGöndərir oğlun elm edə hasil.
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Səncan şahının yuxusuYuxuda gördü şahi-Səncani –Ki, tökülmüş təmam dəndani.
Oğluma xitab (Ey oğul, əksəri-zənani-cahan)Ey oğul, əksəri-zənani-cahanƏrinin mərginə olur nigəran.
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Sadəlövh bərməkinin əhvalatıBir nəfər şəxsi-sadeyi-BərməkŞəhrdən gəldi aldı bir eşşək.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, olma xəlq-ara nəmmam)Ey oğul, olma xəlq-ara nəmmam,Oldu nəmmam kimsə zati həram.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Oğluma müraciət (Cəfəra, bavər eylə kim, Quran)Cəfəra, bavər eylə kim, QuranVəhydir, nazil eyləyib sübhan.
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,
Fəqihin oğluna cavabıBir fəqihə öz oğlu etdi xitab,Dedi, key fazili-büləndcənab,
Aslan və qarışqa əhvalatıYay günü isti idi, bir aslanBir mağara içində oldu nihan;
Şah və dehqan (Bir şahənşahi-asimandərbar)Bir şahənşahi-asimandərbarEtdi fəsli-şitadə əzmi-şikar.
Mircəfərə xitab (Cəfər, ey ahuyi-biyabanım)Cəfər, ey ahuyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Hekayət (Var idi bir maral çox ətşan)Var idi bir maral çox ətşan,Gəldi bir çeşmə üstə ol heyvan.
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
Hekayət (Bir fəqirin işi düşüb ləngə)Bir fəqirin işi düşüb ləngə,Gəlmiş idi zəmanədən təngə.
Zahidi-müstəcabüddəvə (Mənzum nağıl)Mənzum nağılBir nəfər zahidi-xocəstəliqa –
Pişiyin qoşun toplamasıYazdı Xorasanə ki, gəlsin sipah,Ərbədəcu səfşikənü rəzmxah.
Orduların qarşılaşmasıGördü onun zurin o qevmi-zəif,Bildi yekayekdə deyillər hərif.
Dərviş və qəni hekayəsiBir dərviş bir dövlətlinin yanına gəlib dedi ki, hər ikimizin atamızAdəm və anamız Həvvadır. Bəs mən sənə qardaşam. Sənin bu qədər
Olmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımdaOlmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımda,Saxlamazdım onu bu izzət ilə yanımda.
Güzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səbaGüzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səba,Yetir ərzim o güli-əhmərə, ey badi-səba!
Görəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbGörəsən kim nə imiş hörməti-səhbayə səbəbKi, həram etdi bu can cövhərini Şahi-Ərəb.
Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Çıxır can cismdən, bir dəm yetir cananımı, ya rəb!Görüb rüxsarını təslim edim bu canımı, ya rəb!
Bu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıbBu gələn kimdi ki, yüz vəlvələ Şirvanə salıb,Qülğülə, hüsnü onun, aləmi-imkanə salıb.