Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
Mircəfərə xitab (Ey, oğul bil ki, feyzi-rəbbani)Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Oğluma xitab (Ey oğul, nifrət eylə vahimədən)Ey oğul, nifrət eylə vahimədən,Vahimə şumdur, müxərribi-tən.
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Bir axmağın hekayəsiVar idi Baxərəzdə bir əhməq,Vəh, nə əhməq ki, əbləhi-mütləq.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,
Yerdəkilərin göyə şikayətiBir zaman tutdu zülm dünyanı,Ucalır xəlqin ərşə əfğanı.
Fəqihin oğluna cavabıBir fəqihə öz oğlu etdi xitab,Dedi, key fazili-büləndcənab,
Aslan və qarışqa əhvalatıYay günü isti idi, bir aslanBir mağara içində oldu nihan;
Şah və dehqan (Bir şahənşahi-asimandərbar)Bir şahənşahi-asimandərbarEtdi fəsli-şitadə əzmi-şikar.
Mircəfərə xitab (Cəfər, ey ahuyi-biyabanım)Cəfər, ey ahuyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Hekayət (Var idi bir maral çox ətşan)Var idi bir maral çox ətşan,Gəldi bir çeşmə üstə ol heyvan.
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
Hekayət (Bir fəqirin işi düşüb ləngə)Bir fəqirin işi düşüb ləngə,Gəlmiş idi zəmanədən təngə.
Zahidi-müstəcabüddəvə (Mənzum nağıl)Mənzum nağılBir nəfər zahidi-xocəstəliqa –
Siçanların padşaha şikayətləriNaləkünan düşdü yola muşlər,Seyhəzənan cümlə o mədhuşlər.
Pişik şahının cavabıGüldü, dedi qasidə kim, ol filan... yeyibən, batil edibdir güman!
Orduların qarşılaşmasıGördü onun zurin o qevmi-zəif,Bildi yekayekdə deyillər hərif.
Nuşirəvan və qarı hekayəsiOl vaxt ki, eyvani-Nuşirəvan tamam oldu, hükəmalara buyurdu ki,mənim bu şahanə olan imarətimə diqqət gözüylə baxın. Əgər bir ye-
Nuşirəvan və BüzürgmehrNuşirəvan Büzürgmehrdən soruşdu ki, şücaət nə şeydir?Həkim dedi ki, şücaət qəlbin qüvvətidir.
Dərviş və qəni hekayəsiBir dərviş bir dövlətlinin yanına gəlib dedi ki, hər ikimizin atamızAdəm və anamız Həvvadır. Bəs mən sənə qardaşam. Sənin bu qədər
Olmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımdaOlmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımda,Saxlamazdım onu bu izzət ilə yanımda.