Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənə,Verdi öz surətini nəqşdə nəqqaş sənə.
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Billah ki, piyalə gətirir mərdi kəmalə.
İstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedəİstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedə,Günümü hicrdə zülfü tək edib qarə gedə.
Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idiSənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi,Təni-zarımda təvan, cismdə canım yox idi.
Eylədi axır fələk ol gülüzarımdan məniEylədi axır fələk ol gülüzarımdan məni,Saldı dəşti-qürbət içrə kuyi-yarımdan məni.
Dünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idiDünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idi,Məhi-cəmalı ilə gözlərim münəvvər idi.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladıDerlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı,İnsaf etməyib babamız, çox kəm ağladı.
Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər olduBilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu,Saqi, hanı xurşidi-mey, axır səhər oldu.
Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdüDil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü,Məcnun kimi zəncir ilə səhralərə düşdü.
Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Görəsən qəmli könül bir də dönüb şad olumu?
Bir könül ki, ola ol mahliqadən xaliBir könül ki, ola ol mahliqadən xali,Bu yəqinimdir olur nuri-xudadən xali.
Əlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldıƏlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldı,Qəm çəkməyə bir yari-həvadar tapıldı.
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharıGər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
Eşq əhli oldu hər biri bir canə müştəriEşq əhli oldu hər biri bir canə müştəri,Pərvanə oldu şəmi-şəbistanə müştəri.
Ey dil, genə ol şöbədəgər yadıma düşdüEy dil, genə ol şöbədəgər yadıma düşdü,Piranəsər ol sadə pəsər yadıma düşdü.
Zülf arasında könül arizi-dilbər tapdıZülf arasında könül arizi-dilbər tapdı,Bu qaranlıq gecədə mahi-münəvvər tapdı.
Qəmindən qönçə tək dil qanə döndüQəmindən qönçə tək dil qanə döndü,İşim bülbül kimi əfğanə döndü.
Qasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünürQasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünür,Bu əcəbdir ki, gün üzrə şəbi-yelda görünür.
Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Qan oldu cigər, gəldi gözümdən xunab.
Bir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərabBir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərab,Ol qədr onu döydü ki, öldü o cənab.
Çün sübhi-əzəl eylədim iqrar sənəÇün sübhi-əzəl eylədim iqrar sənə,Ta şami-əbəd mənəm tələbkar sənə.
Söz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləzizSöz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləziz,Nə Misrdə bir belə şəkər var, ləziz.
Gər bülbüli-zari eşqi-gül zar etməzGər bülbüli-zari eşqi-gül zar etməz,Hərgiz həvəsi-gülşənü gülzar etməz.
Söz yox ki, Gülüstani-İrəmdir QudyalSöz yox ki, Gülüstani-İrəmdir Qudyal,Ahuləri ram olan hərəmdir Qudyal.
Şirvanda əgər bir gözələ yar olasanŞirvanda əgər bir gözələ yar olasan,Lazımdı ki, yüz dərdə giriftar olasan,
Hər dilşüdə bir meyldə qaldı naqisHər dilşüdə bir meyldə qaldı naqis,Məcnun Həvəsi-Leylidə qaldı, naqis,
Ey qanə dönən rəşki-ləbindən yaqutEy qanə dönən rəşki-ləbindən yaqut,Öldür məni, ver ləli-ləbindən ya, qut.
Sondu mənə piri-meykədə cami-səbuhSondu mənə piri-meykədə cami-səbuh,Vəh, vəh, nə səbuh, feyzi-dil, rahəti-ruh.