Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecə,Məhfilim olmuş idi rəşki-gülüstan bu gecə.
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məniÇəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məniSanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni,Gülə sənsiz nəzər etsəm gətirər canə məni.
Ey könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxiEy könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxi,Özüvü dideyi-əğyardə xar etmə dəxi.
Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dağıdan gül üzünə zülfi-mütərra kim idi?
Ta məndən iraq ol büti-gülpirəhən olduTa məndən iraq ol büti-gülpirəhən oldu,Hər camə ki geydim, mənə qəmdən kəfən oldu.
Derdim ki, könül zirü zəbər olmasın, olduDerdim ki, könül zirü zəbər olmasın, oldu,Həmvarə gözüm əşklə tər olmasın, oldu.
Zülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” olduZülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” oldu,Dedim bir cürə ondan, aləmə qanım səbil oldu.
Qurban olum o gözlərə kim, gördü yarımıQurban olum o gözlərə kim, gördü yarımı,Yarım görən göz, əlbət alır ixtiyarımı.
İntizarım həddən ötdü, gülüzarım gəlmədiİntizarım həddən ötdü, gülüzarım gəlmədi,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharım gəlmədi.
Nola qan ağlasan, ey göz kim, ol huriliqa getdiNola qan ağlasan, ey göz kim, ol huriliqa getdi,Kəsib-arami-dil bizdən, o yari-dilrüba getdi.
Çıxmaz dili-zarımdan o rüxsar xəyalıÇıxmaz dili-zarımdan o rüxsar xəyalı,Bülbüldə əcəbmi ola gülzar xəyalı?
Ey saqiyi-gülçöhrə, mahi-rəməzan olduEy saqiyi-gülçöhrə, mahi-rəməzan oldu,Gülzari-rüxi-dilbər zəf ilə xəzan oldu.
Əmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Müənbər kakilin kim rişteyi-can ilə tövəmdirMüənbər kakilin kim rişteyi-can ilə tövəmdir,Həbibim, hər teli can boynuna bir qeydi-mökhəmdir,
Guş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-karGuş qıl ey ki, bilirsən özüvi vaqifi-kar,Agəh ol gör ki, nədir naleyi-ney, nəğmeyi-tar,
Xoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idiXoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idi,Bəzmim cəmali-yar ilə rəşki-cinan idi,
Ey qüdrətin asarı sənin ərzü səmaEy qüdrətin asarı sənin ərzü səma,Ey əmri qılan kövnü məkanı peyda.
Qoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərabQoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərab,Yatdım ki, durub sübh olam ondan sirab,
Şəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar adŞəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar ad,Bu şəhr pərilərdən olubdur abad.
Ta mənzil olub məscidü meyxanə sənəTa mənzil olub məscidü meyxanə sənə,Aşiqdi hamı aqilü divanə sənə.
Yarım gedibən özgələrə yar olduYarım gedibən özgələrə yar oldu,Sədparə könül hicrə giriftar oldu,
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagahHəngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Ağladırsan sevinir kim, məni-sərgərdanıAğladırsan sevinir kim, məni-sərgərdanı,İnciməzsənmi mənim naləvü fəryadımdan?
Yarəb, gətirdi təngə bu dərdü bəla məniYarəb, gətirdi təngə bu dərdü bəla məni,Etdi qəza həzar qəmə mübtəla məni.
Ey gülşəni-behişt cəmalın nişanəsiEy gülşəni-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhdmisalın nişanəsi,
Dəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, SeyyidDəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, Seyyid,Bu rəsmi-köhnə mənsux oldu ol şuxin cəfasından.
Apardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandırApardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandır –Ki, xakimdən çıxıb gül, qeyrlər ondan gülab etsin.
Bunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kimBunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kim,Atsa bir daş eləyər şişəni sədparə sənin.
Bu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəBu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəAçarlar tutmağa, əl hər tərəfdən xəlq damanın.