Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey gülşəni-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhdmisalın nişanəsi,
Dəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, SeyyidDəxi, mehri-vəfa axtarma əhli-hüsndən, Seyyid,Bu rəsmi-köhnə mənsux oldu ol şuxin cəfasından.
Apardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandırApardım qəbrə mehri-ruyün, amma qorxum ondandır –Ki, xakimdən çıxıb gül, qeyrlər ondan gülab etsin.
Bunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kimBunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kim,Atsa bir daş eləyər şişəni sədparə sənin.
Bu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəBu qanlar tökməgindən rəşkim artır kim, qiyamətdəAçarlar tutmağa, əl hər tərəfdən xəlq damanın.
Nə yaxşı vəsldə namehriban idin mənə kimNə yaxşı vəsldə namehriban idin mənə kim,Zamani-hicrdə çox etmədi kəbab məni.
Ruzi-qətli Seyyidin eylər neçin yar iztirabRuzi-qətli Seyyidin eylər neçin yar iztirab,Gər bu məzlumə o şuxi-səngdil qatil degil?
Saqi, hanı xurşid-mey axır ki, sabahSaqi, hanı xurşid-mey axır ki, sabahBisağəri-mey əhli-vəfa xuncigər oldu.
Visali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranəVisali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranə,Məqamım rovzeyi-rizvan ikən axırda nar oldu.
Hekayət (Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək)Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək,Hər sözü kani-göftguyə nəmək.
Siçan şahının pişiyi edam etdirməsiTəxtə çıxıb qırmızıdon padşah,Günbədi-əflakə ucaltdı külah.
Siçan padşahının pişiyin qətlinə qəsdi və pişiyi dardan qurtarması..232 HekayətÇəkdi qılıc ta ki özü padşa,Ta eləyə başını təndən cüda,
Vermənəm könlümü bir dilbərə bundan sonraVermənəm könlümü bir dilbərə bundan sonra,Olmanam aşiq o siminbərə bundan sonra.
Dedilər xəlq ki, var badeyi-həmradə fərəhDedilər xəlq ki, var badeyi-həmradə fərəh,Yarsız görmədim ol cami-qəməfzadə fərəh.
Bahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yoxBahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yox,Başımda nəşeyi-mey, əldə cami-xoşgüvarım yox.
Gərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın varGərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın var,Leyk ondan bu gözəldir ki, gözəl halın var.
Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı varXət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var,Zülfi-siyahı tək o gülün piçü tabı var.
Əhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədirƏhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədir,Aləmi-mənadə, bil, can özgə, canan özgədir.
Sinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlirSinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlir,Dərdi artıbdı, genə naleyi-bimar gəlir.
Qəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddırQəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddır,Bir kəbutər qəsdinə, guya iki səyyaddır.
Ey sariban, qətarımızı kuyi-yarə çəkEy sariban, qətarımızı kuyi-yarə çək,Rəhm et, bu dağidarləri laləzarə çək.
Dedim ki, yarə qəmi-hicr dasitanı yazımDedim ki, yarə qəmi-hicr dasitanı yazım,Məlalü dərdi-dili-zarü natəvanı yazım.
Özümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idimÖzümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idim,Gətirdilər məni, amma mən anə gəlməz idim.
İstədim çarə xətin bu dili-sədparə üçünİstədim çarə xətin bu dili-sədparə üçün,Dedi mərhəm kim edib müşki, görək, yarə üçün?
Dedim, ey sərvi-rəvan, gül kimi xəndan gəzməDedim, ey sərvi-rəvan, gül kimi xəndan gəzmə,Eyləyib laləsifət bağrımı gəl qan, gəzmə.
Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ələ al sən əyaği-badəni eylə kərəm, saqi.
Alıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məniAlıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məni,Şikəstə xatirü biqəmküsar qoyma məni.
Xalü xətin olub dili-viranə oğrusuXalü xətin olub dili-viranə oğrusu,Oldu iki qaraçı bu bir xanə oğrusu.
Ləblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusuLəblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusu,Oldu, bu sərrafı gör, bir ləli-sirab oğrusu.
Bağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdiBağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdi,Bağlər düşdü səfadən ki, təmaşa getdi.