Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Sadəlövh nökərSeyyida, olma əhməq ilə yar,Ta səni əhməq etməsin zinhar.
ÖyüdEy oğul, büxldən sən eylə həzər –Ki, bəxilin yeri cəhənizmdir.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Xorasan xəsisi və qulamıŞaiq, ol hadiyi-bədikəlam,Güli-xoşətri-gülşəni-əyyam,
Mircəfərə xitab (Cəfəra, rahi-batilə getmə)Cəfəra, rahi-batilə getmə,Xişü əqvamə etibar etmə.
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,
Bir kişinin Məcnuna iradıDedi Məcnuna bir nəfər cahil:Ey qılan eşqi əqlini zail!
Xəndəyi gen qazıblarBir nəfər sünnü ilə bir şiəHədəf olmuşdu tiri-təşniə.
Münəccim əhvalatı (Var idi bir münəccimi-dana)Var idi bir münəccimi-dana,Nəzərində əyan nücumi-səma.
Şah və dehqan (Bir şahənşahi-asimandərbar)Bir şahənşahi-asimandərbarEtdi fəsli-şitadə əzmi-şikar.
Mircəfərə xitab (Cəfər, ey ahuyi-biyabanım)Cəfər, ey ahuyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Ənvərinin şairliyiNəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
Siçanların padşaha şikayətləriNaləkünan düşdü yola muşlər,Seyhəzənan cümlə o mədhuşlər.
Hekayət (Nuşirəvan və şikar)Nuşirəvan və şikarŞeyx Sədi “Gülüstan” kitabında nağıl edib ki, Nuşirəvani-adil
Hörmüz ibn NuşirəvanHörmüz tacidara dedilər ki, atanın vəzirlərindən nə xəta gördün ki,cümləsin zindana saldın?
Çin padşahının İskəndərdən sualıÇin padşahı İskəndərdən sual elədi ki, padşahlığın ləzzətin nəşeydə gördün?
Qazi hekayəsiBir axmaq qazinin yanına gəlib sual elədi ki, oruc tutan şəxsə nə vaxtoruc açmaq gərək?