Əliağa Vahid · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yoxsa, ey gül, yenə gülzardə hal eyləmisən?Qönçənin bağrını qan, bülbülü lal eyləmisən?
Gördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrinGördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrin,Saldı saqilər həsəddən yerə peymanələrin.
Ləbinin badə nə şeydir ki, səfasın versin?Ləbinin badə nə şeydir ki, səfasın versin?Üzünün gündə nə cürət ki, ziyasın versin!
Qoyma, gözəlim, kuyinə əğyar dolansınQoyma, gözəlim, kuyinə əğyar dolansın,İnsafmı, gülzarı gəlib xar dolansın?!
Əhdü peymanı düz olsaydı gülün bülbül üçünƏhdü peymanı düz olsaydı gülün bülbül üçün,Bülbülün gülşəni tutmazdı sədası gül üçün.
Mən ki candan keçirəm sevgili cananım üçünMən ki candan keçirəm sevgili cananım üçün,O mənim dostumu düşmən törədir canım üçün.
Misli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yarMisli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yar,Mənə divanə deyir, cümlə xəlayiq nə ki var.
Bu nazənin gözəlin yaxşı dilgüşalığı varBu nazənin gözəlin yaxşı dilgüşalığı var,Heyif, öz aşiqinə çox kəmetinalığı var.
Fəxr eyləmə, ey bülbüli-şeyda, çəmənim varFəxr eyləmə, ey bülbüli-şeyda, çəmənim var,Qoy fəxr eləyim mən ki, gözəl bir Vətənim var!
Ey gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim varEy gül, mənə hər cövr eləyirsən, xəbərim var,Bir gün yaxar axır səni ahım, səhərim var!
Bilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz varBilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz var,Bir gün yetərik vəslə, əgər qismətimiz var.
Vurar məşşatə şanə türreyi-cananə hərdənbirVurar məşşatə şanə türreyi-cananə hərdənbir,Edər aşiqlər əhvalın pərişan şanə hərdənbir.
Cəmalın şəminə, cana, yanar pərvanələr bir-birCəmalın şəminə, cana, yanar pərvanələr bir-bir,Çəkər zənciri-zülfün, həsrətin divanələr bir-bir.
Mən istəyən gözəlin saçları ipək kimidirMən istəyən gözəlin saçları ipək kimidir,Üzü çəməndə açılmış qızıl çiçək kimidir.
Hər aşiqə öz istədyi yarı gözəldirHər aşiqə öz istədyi yarı gözəldir,Hər bülbülə öz sevdiyi gülzarı gözəldir.
Sənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdirSənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdir,Bu hüsn səndə ikən ən böyük səadətdir.
Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Zülm eyləmək eşq əhlinə, cana, nə üçündür?Aşiq ki, verir canını – cananə üçündür.
Məcnun hələ də eşqdə divanə deyilmişMəcnun hələ də eşqdə divanə deyilmiş,Leyli o zamanlar ona cananə deyilmiş.
Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Saldın məni hicranə, bu bilməm, nədən oldu?
Daim bu gözəllik o cəfapişədə qalmazDaim bu gözəllik o cəfapişədə qalmaz,Tünd olsa, axar qanı meyin – şişədə qalmaz.
Hər gül açıla, ol güli-rəna kimi olmazHər gül açıla, ol güli-rəna kimi olmaz,Hər aşiq olan bülbüli-şeyda kimi olmaz!
Hürriyyət tərənəsiBizi mərdanə doğmuşdur təbiət ibtidasından,Ədunun qorxmarıq qanlar tökən növki-cidasından.
Hürriyyət tərənəsiArtardı zülmü zillət içində əzabımız,Göstərməsəydi mehri-ruxin inqilabımız.
MollanınGəlib orucluğun dəmi, çıxır sədası mollanın,Bu ayda müstəcəb olar bütün duası mollanın.
YaxşıdırBavəfa olmaqdan isə bivəfalıq yaxşıdır,Baədalıqdan nə ləzzət, biədalıq yaxşıdır.
HitlerinEl tüpürür vicdanına Hitlerin,Qorxu düşübdür canına Hitlerin.
Könüllər qan olur sənsiz güli-həmrayə baxdıqdaKönüllər qan olur sənsiz güli-həmrayə baxdıqda,Gözəllər yad edər xurşidi-ruyin ayə baxdıqda.
Şərab ola, mən olam, bir də nazlı dilbər olaŞərab ola, mən olam, bir də nazlı dilbər ola,Bir özgə aləmi vardır, əgər müyəssər ola.
Bir səbəb yox, demə, rüsvayi-cahan olmağımaBir səbəb yox, demə, rüsvayi-cahan olmağıma,Qönçə ağzın kimi xəlq içrə nihan olmağıma.
Könül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarmaKönül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarma,Nə etibar ona, bietibarə yalvarma!