Vaqif Bayatlı Odər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əbədi heçliklərdən yüksəl,yüksəl, zavallı bəşər,
Qayıtdı mələklərin qanadlarındaO gözəl oğul, o solğun nur,Bir də, bir də çətin doğulur.
Ölümdən sonra başlar şair ömrüNoldu birdən-birə, Mixail Yuriyeviç,İndicə gülürdünüz?!
Əli kərimin kitabına baxan quşHələ ki, bizim dilimizdəBizdən də yaxşı danışır
Qanadları da olmalıdı Tanrı bağışlayan əzabınBu dağı Tanrı qaldırıbsa,yolunu göydən saldırıbsa,
Hamıdan dərdli, hamıdan dəliMin-min, milyon-milyon,ulduzlar yanır göydə,
Üzünü ovcuna alma, ay dəliÇəkir ürəklərimizbu dünyanın dəmini,
Ölmək istəyirəm, yaşamaq istəyirəmÖlməyə aparırlar,yaşamaq istəyirəm,
Qalxdıq təzə torpaq, təzə adamtəkAlın yazısıtək bir gecədə,Daşlı, kəsəkli bir küçədə
Dənizin üstündə bir xəyalBir ucsuz-bucaqsız dənizgələr ayaqlarına,
Bu dünyada sirr axtarmaBu dünyada sirr axtarma,bu dünyanın sirri yoxmuş.
Mən də, mən də sənintək zalım adamam, TütəkMən də, mən də sənintəkzalım adamam, Tütək
Əlin üstdə çat vermiş «ana» kəlməsiYolda öz-özünə danışan adam,danışıb özünə söydürən adam,
Taleyimizin ağır qapısıAyaqyalın, başıaçıq bir uşaqHər gecə üşüyə-üşüyə döyür qapımı;
Hamının paxıllıq elədiyi adamHamının paxıllıq elədiyi adamhər gün bir az, bir az
Min il sonrakı kimiMin il sonrakı kimiyenə də dərdlər açdı,
Dünya bu şairin də üstündən yol elədiMən şeirin göyüzünə tuşlanan güllədənvurulub düşmək istəyirəm,
Həqiqətlərdən boğaza yığılanlarBu günnə qədər yalanlar söylədik bir-birimizə,
Ağ yaylıq ağ gündü, oğulBu dünyadan arzularına çatmadan köçənlərin xatirəsinə*– Qarı nənə, qarı nənə,
Tut dibi qarışqadı ac daşıyar toxuna, tox daşıyar acınaQara-qara quşlara,yazıq-yoluq quşlara
Tənha ulduz altındaBu gecə, bu gecəbu qara oğlanın, qəmli oğlanın
Hərə öz çırağının quludurEyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,
Unutdular məni, unutdularKönül bağladığım adamlar,Sirr verib, sirr saxladığım adamlar,
Bircə damla göz yaşıSəndən bir istəyim,Bir diləyim yox, Tanrım,
Mən zalım adamam, kamançaQardaşım ağaclar, bacım çiçəklər,bir də söz tutdu sizi,
Unudulacaq bütün sevdalarSevgi sevgiylə,dərt dərdlə unudulur.
Mənim kimisini diz çökdürməyəMəni bir gözəl səs aldadar ancaq,Bu dünyada anlaşılmaz hər nə var
Dünyanın ən balaca quşuDünyanın ən güclü adamıola da bilmərəm, olmaq da istəmirəm,
Dizsiz iki çiçəkçün yanıq kamançada çalınan havaQeybdən gələn səs kimi,ölümqabağı nəfəs kimi
Böyüyər uşağın taleyi boydaSöykənmisən uzaq bir pəncərəyəO sevgili üzün, o şəkil üzün