Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Qəzəl 314Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.
Qəzəl 332Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.
Qəzəl 342Qoydun gözlərimi üzünə həsrət,Sinəmdə ürəyim sən oldun, afət!
Qəsidə 15Sübh ulduzlara çəkibdir kaman,Lətif əndamlılar odlanıb ondan.
Qəsidə 20Məst yatan dilbərim sübh oyandı xumar,Badə tələb eylədi, sübh meyin hüsnü var.
Qəsidə 50Gördüyün abad Misir xərab olubdur yaman,Kəramətli Nil çayı səraba döndü haman.
Qəsidə 53Bir tük qədər, ey könlüm, azad ola bilməzsən,Qəmdən tükə dönmüşsən, bil, şad ola bilməzsən.
Qəsidə 93Tərk qılmaqçın cabanı seçmişəm,Eşqi canın mehribanı seçmişəm.
Qəsidə 153Qəlbimin bir aşinasın görmürəm,Dərdimin əsla dəvasın görmürəm.
Qəsidə 157İndi ki, yer üzündə insafdan yoxdur nişan,Könül, sən də vaxt ikən, hazırlaş, göç dünyadan.
Qəsidə 160Ey dodağıyla xalı tuti və Hindustan!Hüsnünə qurban üçün-bir qulunam əldə can.
Qəsidə 162Göylər sənin camalını bəzərkən,Eşqin ilə çiçəkləndi dağ, çəmən.
Qəsidə 166Gül indi ki, yaxasını açıb, gülür fərəhlə,Ətəyini əllərimdən çəkə bilməz gülüstan.
Qəsidə 200Bayram yetişdi, sübh ikən mey müjdəsi aldı xumar:Cami-Cəmin göydə dünən bir nisfı olmuş aşikar.
Qəsidə 208Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Rübai 5Aləmi məhv etdi eşqin, a canan,Hər görən zülfünə bənd oldu, inan.
Rübai 15Xaqani öpdükcə şirin ləbindən,Hərarət içində qovrulur bədən.
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 30Xəyanət də oddur, diqqətlə baxsan,Xainlər qurtarmaz canını oddan.
Rübai 38Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Rübai 40Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.
Rübai 59Ləbindən öpməyə məndə yox həvəs,Öpmüşdür onları axı başqa kəs.
Rübai 60Ey tərsa gözəli, ey ruh bəxş edən,Sənə adi sənəm ad vermərəm mən.
Rübai 61Dad çəkdim hicrindən, xasiyyətindən,Sənin əllərində aciz oldum mən.
Rübai 66Zülfün camalını bəzəyir, ey yar,Əzəldən müvafiq yaranmış onlar.
Rübai 69Hər həftə o iki həftəlik qəmər,Gəlib Xaqanini yoxlardı səhər.
Rübai 86Başımda bir nazlı yar sevdası var,Ancaq, inadından dönmür o nigar.
Rübai 95Hər gün fələk mənə verir yeni qəm,Edir alçaqların əlilə sitəm.