Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir ovuc sümsük, bədii sözdən əsla bixəbər-Özlərini tay tutarlar hey mənə, amma hədər.
Qəsidə 105Qəm yemə, dünyada yoxsa həmdəmin, ol şadkam,Üzlətin təblini döydür, tut fələklərdə məqam!
Qəsidə 107Sübh qılıb Şərqdən bayrağını aşikar,Şöləsi o bayrağın şimşəyi xatrrladar.
Qəsidə 115Cahanda qəmlərimi təkcə bir duyan var idi,Fərəhli günlərim olmuşsa, o səbəbkar idi.
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Qəsidə 165Ey, İsaya naib olan dodağı iki mərcan,Ey, atəşdən qüdrətilə abi-həyat yaradan!
Qəsidə 171Rüsvay etmərəm özümü bir daha, çörək!Öz ruhuma odu edərəm mən qida, çörək!
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Rübai 3Ürəyim sənindir, quru canam mən,Mirvari səndədir, boş ümmanam mən.
Rübai 9Üç busə vəd etdi dünən o canan,Gecə sübhə kimi yatmadım bir an.
Rübai 32Gənclik fələk kimi etməyir dövran,O necə dolansın od sönən zaman?
Rübai 39Şam ürək oduyla alışan zaman.Başı bədənini əritdi haman.
Rübai 70Canıma od vuran məhəbbət budur,Mənə qan udduran o afət budur.
Rübai 80O xumar gözlərin necədir, canan?Varmı badamında püstə kimi qan?
Rübai 82Yarım gəmidədir, əsir ruzigar,Gözlərim yaş töküb, dəniz yaradar.
Rübai 103İşi kələk olan bir para adam,Şəriət qanunun dəyişər tamam.
Rübai 118Ey bəxti xoş olan, zəkası kamil,Bu dünya malına, gəl, olma mayil!
Rübai 120Qəlbimin dərdinə dəva ediniz,Məni o dilbərə fəda ediniz!
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Rübai 127Pərvanə eşqdən tutunca xəbər,Alışdı atəşdə o, axşam, səhər.
Rübai 128Qulağım səsdəydi, xəbərsiz qaldı,Vəslin gözlərimi nəzərdən saldı.
Rübai 133Bəxtim qoymayırsa çatım vüsalə,Qoy alsın canımı o laməhalə.
Rübai 150Xaqani, ümidin kəsildi əlbət,Heç kəs daha sənə eyləmir hörmət.
Rübai 151Gözünə bir qulun gözü tərs baxdı,Gözümün gözündən göz yaşı axdı.
Rübai 156Məhəbbət yarası aldıqda ürək,Ahımdan, naləmdən titrədi fələk.
Rübai 161O axşam ki, könlüm mehmandır sənə,Elə bil bir cənnət bəxş olur mənə.
Rübai 179Ey fələk, vurmuşsan qəlbimə nəştər,Ey şənlik badəsin qıran hiyləgər.
Rübai 186Ey qəlbi nur alan bir mərifətdən,Günahla özünü salma hörmətdən.
Rübai 198Uzaq ol zəmanə adamlarından,Bu müdrik sözləri unutma bir an!
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!