Qəzəl 229

ما از عراق جان غم آلود می‌بریموز آتش جگر دل پُر دود می‌بریم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 231

به کوی عشق تو جان در میان راه نهمکلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 232

ای قوم الغیاث که کار اوفتاده‌امیاری دهید کز دل یار اوفتاده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 247

ما پیشکش تو جان فرستیمور دست رسد جهان فرستیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 253

طبع تو دمساز نیست چاره چه سازمکین تو کمتر نگشت مهر چه بازم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 254

ای جفت دل من از تو فردموی راحت جان ز تو به دردم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 262

در عشق ز تیغ و سر نیندیشمدر کوی تو از خطر نیندیشم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 263

ما دل به دست مهر تو زان باز داده‌ایمکه‌اندر طریق عشق تو گرم اوفتاده‌ایم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 289

تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردنبا انده او زشت است اندوه جهان خوردن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 292

درد دل گویم از نهان بشنوراز، بی‌زحمت زبان بشنو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 304

افدی بنفس من بدت فی‌المهد عنی غافلهلوقابلت شمس‌الضحی حارت و صارت آفله

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 306

هست به دور تو عقل نام شکستهکار شکسته دلان تمام شکسته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 311

ای برقرار خوبی، با تو قرار من چهاز سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 312

ای دل به جفات جان نهادهجان پیش‌کشت جهان نهاده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 315

درآ تا سیل بنشانم ز دیدهگهر در پایت افشانم ز دیده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 317

از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ایبر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 318

روی درکش ز دهر دشمن رویپشت برکن به چرخ کافر خوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 319

زین تنگنایِ وَحْشَت اگر باز رَسْتمیخود را به آستانِ عَدَم باز بَسْتَمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 321

روز دانش به ازین بایستیآسمان مرد گزین بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 325

ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان می‌دهد، تو دلستان کیستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 328

کردی نخست با ما عهدی چنان که دانیماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 343

عالم افروز بهارا که توییلشکر آشوب سوارا که تویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 345

چه کردم کاستین بر من فشاندیمرا کشتی و پس دامن فشاندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 347

هر زمان بر جان من باری نهیوین دل غم‌خواره را خاری نهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 360

خود لطف بود چندان ای جان که تو داریدارند بتان لطف نه چندان که تو داری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 364

مرا روزی نپرسی کآخر ای غم‌خوار من چونیدل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 366

گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف می‌بری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 367

خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 369

ناز جنگ‌آمیز جانان برنتابد هر دلیساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 370

دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنیدرد مرا به بوسی درمان نمی‌کنی

Xaqani Şirvani1 dəq