Qəsidə 191

ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 194

ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بی‌کران انگیخته

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 196

دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 198

این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشتهاز آب کوثر کاسه‌تر و آهنگ دریا داشته

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 206

دلنواز من بیمار شمائید همهبهر بیمار نوازی به من آئید همه

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 211

صبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 224

جان پیشکشت سازم اگر پیش من آئیدل روی نمایت دهم ار روی نمائی

Xaqani Şirvani7 dəq
Rübai 8

ای تیر هنر صهیل و برجیس لقاشعری فش و فرقدفر و ناهید صفا

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 11

از من شب هجر می‌بپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 41

خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرستخون‌آلود است همچنان بازفرست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 42

داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 44

گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 45

سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 64

تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گل‌زارت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 71

از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 85

غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 94

استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 105

تا در لب تو شهد سخنور باشدنه‌شگفت اگر شهد تب آور باشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 112

توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 115

درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 123

دریاب که دل برفت و تن هم بنماندوان سایه که بد نشان من هم بنماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 134

بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 135

روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 139

خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 143

گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 149

ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 157

چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 162

چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 163

خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 171

دل کوفته‌ام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر

Xaqani Şirvani1 dəq