Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای شاه بانوی ایران به هفت جداقلیم چارم از تو چو فردوس هشتم است
Qitə 63هر سال اگر غلام خاقانبر میر خجند میر نامی است
Qitə 64کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است
Qitə 66شکر انعام پادشا گفتننتوان کان ورای غایتهاست
Qitə 76شاها معظّما ملکُالشّرق خسرواتو حیدری و حرزِ کیان ذوالفقارِ توست
Qitə 88هان ای زمانه دولت شاه اخستان نگرکافاق را ز روستم زال درگذشت
Qitə 108مدار ملک جهان بر مجاهد الدین استکه چرخ بارگه احتشام او زیبد
Qitə 110زندگی خفتگی است خاقانیخفته آگه به یک نفس گردد
Qitə 121ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد
Qitə 123شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد
Qitə 124امام ملت چارم که آسمان ششمسعود مشتری او را نثار میسازد
Qitə 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qitə 137پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
Qitə 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qitə 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qitə 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Qitə 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Qitə 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Qitə 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Qitə 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Qitə 170بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود
Qitə 174دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود
Qitə 185روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید
Qitə 186سلاطین نژادا خلیفه پناهاتوئی مملکت بخش و اسلام پرور
Qitə 187یکی دو زایند آبستنان مادر طبعز من بزاد به یکباره صدهزار پسر
Qitə 192علوی دوست باش خاقانیکز عشیرت علی است فاضلتر
Qitə 197با در و دشت ساز خاقانیخانه و خوان ناسزا منگر
Qitə 200عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور
Qitə 202ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر
Qitə 205جمال صفاهان نظام دومکه گیتی سیم جعفر انگاشتش