Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید
Qəsidə 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Qəsidə 118سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش
Qəsidə 132طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم
Qəsidə 133با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمیکنی کم
Qəsidə 137صبح وارم کآفتابی در نهان آوردهامآفتابم کز دم عیسی نشان آوردهام
Qəsidə 177عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین
Qəsidə 185ما را دلی است زله خور خوان صبحگاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبحگاه
Qəsidə 195این تویی کز غمزه غوغا در جهان انگیختهنیزه بالا خون بدان مشکین سنان انگیخته
Qəsidə 205به خراسان شوم انشاء اللهآن ره آسان شوم انشاء الله
Qəsidə 207سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
Qitə 116سر سخنان نغز خاقانیاز خواجه شنو که علمش او دارد
Qəsidə 138حضرت ستر معلا دیدهامذات سیمرغ آشکارا دیدهام
Qəsidə 179کوی عشق آمد شد ما برنتابد بیش از ایندامن تر بردن آنجا برنتابد بیش از این