Qitə 207

جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 222

صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 223

باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 224

این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 237

خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبه‌وار در این سبز پرده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 241

بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 245

جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 248

فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 253

نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا می‌گریزم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 261

بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 266

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار می‌روم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 272

ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 289

قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 295

ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 302

دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 307

بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 309

هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 310

ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 314

اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 317

گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 347

رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 348

گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Tərcibənd 5

سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح

Xaqani Şirvani12 dəq
Tərkibbənd 6

این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است

Xaqani Şirvani11 dəq
Tərkibbənd 8

کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت

Xaqani Şirvani8 dəq
Qəzəl 12

درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 106

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 110

مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 112

مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 115

بوسه‌گهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد

Xaqani Şirvani1 dəq