Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش
Qitə 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Qitə 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Qitə 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qitə 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qitə 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Qitə 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Qitə 248فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم
Qitə 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Qitə 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Qitə 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Qitə 272ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم
Qitə 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Qitə 295ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو
Qitə 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Qitə 307بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده
Qitə 309هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه
Qitə 310ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی
Qitə 314اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
Qitə 317گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
Qitə 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Qitə 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Tərcibənd 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Tərkibbənd 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Tərkibbənd 8کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Qəzəl 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Qəzəl 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Qəzəl 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
Qəzəl 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Qəzəl 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد