Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Onun eşqi olmasaydı mənə göylərin qəzası,Canıma aman verərdi, barı, eşqinin bəlası!
Qəzəl 16Namən ilə tez mənə imdada çat!İkicə barmaq kağızla dada çat!
Qəzəl 35Yer üzündə hansı könlün payı qəm deyil?Təsəllisə kimiyadan az ədəm deyil.
Qəzəl 53Məhəbbət bir bəladır ki, yoxdur onun dərmanı,Aşiq canı tərk etsə də, ata bilməz cananı.
Qəzəl 76Eşqində, ey gözəl, rahat olmaq həramdır,Eşqin odunda yanmayan hər kimsə xamdır.
Qəzəl 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Qəzəl 198Tilsiminə düşmüşəm mən qəzanın, yaxşı bax!Nə sovrulan tozum var, nə əsir olmuş torpaq.
Qəzəl 210Dodağım saxsı, üzüm torpağa dönmüş, canım,Daş olub; odlu sudur, saxsı kasa dərmanım.
Qəzəl 215Göylər dolandı, mən işə səmanı tapmadım,Dövran cətinlik ilə doldu, mən asanı tapmadım.
Qəzəl 217Vardır şikayətim bu bətər ruzigardən,Etdi yaman xəcil məni o qəmküsardən.
Qəzəl 222Nə vaxtadək sitəm çəkəcəyəm mən?Gölgə kimi qaçacağam özümdən?
Qəzəl 258Gəl, ürəkdə hər nə varsa, göstərək,Yaxşı insanlar yolunda baş verək.
Qəzəl 265Dostluğunda bir sədaqət görmürəm, görmürəm!Sirr saxlayan qəlb, mətanət görmürəm. görmürəm!
Qəzəl 285بر سر بازار عشق آزاد نتوان آمدنبنده باید بودن و در بیع جانان آمدن
Qəzəl 354Niyə söz açım könüldən sənə, məhrəmim deyilsən,Qəmimi duyanmasan da, yanıram sənin qəmindən.
Qəzəl 376دلم غارتیدی ز بس ترکتازیز پایم فکندی ز بس دست یازی
Qəsidə 35Nə vara, dövlətə salaram nəzər,Nə də şan-şövkətdən varımdır əsər.
Qəsidə 75Mərd odur, dərdin əlindən etməsin heç ahü zar,Dərd odur, mərdin yanında daim olsun bərqərar.
Qəsidə 84Bir ovuc sümsük, bədii sözdən əsla bixəbər-Özlərini tay tutarlar hey mənə, amma hədər.
Qəsidə 157İndi ki, yer üzündə insafdan yoxdur nişan,Könül, sən də vaxt ikən, hazırlaş, göç dünyadan.
Qəsidə 162Göylər sənin camalını bəzərkən,Eşqin ilə çiçəkləndi dağ, çəmən.
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəsidə 200Bayram yetişdi, sübh ikən mey müjdəsi aldı xumar:Cami-Cəmin göydə dünən bir nisfı olmuş aşikar.
Qəsidə 208Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Rübai 3Ürəyim sənindir, quru canam mən,Mirvari səndədir, boş ümmanam mən.
Rübai 9Üç busə vəd etdi dünən o canan,Gecə sübhə kimi yatmadım bir an.
Rübai 12Daşlara çarparaq axdıq su kimi,Döşə tikan yükü taxdıq su kimi.
Rübai 19Çəməndə səs-səsə verəndə quşlar,Sürahi quşu da ruhumu oxşar.
Rübai 24Xaqani, qəlbinə dağ basmış fələk,Duzsuzdur dünyadan aldığın çörək.
Rübai 30Xəyanət də oddur, diqqətlə baxsan,Xainlər qurtarmaz canını oddan.