Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ata köçüb getsə bir gün dünyadan,Dudimana oğul sahib olacaq.
Qitə 320Dedin ki, heç kəsə baş əymə əsla,Çünki, mərd doğuldun bu dünyada sən,
Qitə 322اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی
Qitə 342İnanmazdım ki, dağ dağa qovuşar,Qovuşar adamlar, məşhur məsəl var.
Qitə 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Qitə 356می تا خط جام آر به رنگ لب دلجویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی
Qəzəl 2Qəlbi yanan aşiqə xislətin etməz vəfa,Çünki, sənin xislətin Öyrəşib etsin cəfa.
Qəzəl 22Əzəl gündən bu dünyada olmamışdır əhli-vəfa,Görünməmiş öz əhdinə sadiq olan bir aşina.
Qəzəl 24Ey könül, dəhrin nəvası qalmayıb,Rahət ömrün də bəqası qalmayıb.
Qəzəl 30Neylim, zəmanə dərdinə məlhəm tapılmayır,Dərmançün axtarır bütün aləm, tapılmayır.
Qəzəl 42İsa dəmli yarım məndən əsirgədi bir dəmini,Öz dərdilə xəstələndim, əsirgədi qədəmini.
Qəzəl 47Xəcil etmiş üzün, gözəl, qəməri,Dodağın saldı qədirdən şəkəri.
Qəzəl 61عیسیلبیّ و مرده دلم در برابرتچون تخم پیله زنده شوم باز در برت
Qəzəl 63O dildarın dodağından bir cam almaq olarmı heç?Yaman bərkdir əli, ondan bir kam almaq olarmı heç?
Qəzəl 71Püstə ağzın, iki yaqut dodağına and olsun!Lalə kimi qızaran gül yanağına and olsun!
Qəzəl 73Sənin eşqin xırda-xırda nəfəsimi kəsdi, yar!Öz ahımla öz sinəmdə açdı dərin yaralar.
Qəzəl 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Qəzəl 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Qəzəl 82Sevdanın bayrağı alidir, ali,Səbrimin kisəsi qalıbdır xali.
Qəzəl 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Qəzəl 88Eşqin ilə, dilbərim, bax, əql sərgərdan qalıb,Görcəyin gül çöhrəni, can gözləri heyran qalıb.
Qəzəl 107Səndən, gözəlim, özgə kəsdə nəzərim yoxdur,Dərdü qəmi-eşqindən başqa kədərim yoxdur.
Qəzəl 114Könlüm tutmamışdır oxuna süpər,Sənin hədəfindir bu qanlı ciyər.
Qəzəl 119چشم ما بردوخت عشق و پردهٔ ما بردریداز در ما چون درآمد دل ز روزن برپرید
Qəzəl 121Könlüm çıxıb gedibdir, bilməm nə cür bəla var,Mən ki, əziz tutardım, bəs bunda nə qəza var?
Qəzəl 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Qəzəl 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Qəzəl 133Gözüm yollardadır, bəlkə xəbər gəlmiş olar səndən,Olaydı qismətim, vəslin şərabından içəydim mən.
Qəzəl 143Könlüm yetər, nəhayət, o vüsalə,Can qovuşar o gül üzlü cəmalə.
Qəzəl 149Eşqinin sədası cahana düşdü,Hər səni sevən kəs ziyana düşdü.