Ey alnın ay, üzün günəş, ey qaşları kəman,Ceyran gözün, qarışqa xəttin, kakilin ilan.

Alma çənən, çənəndə zənəxdan dərin quyu,Kirpiklərin qamış, dodağın bal, tənin kətan.

Boynun surahi, boy-buxunun bir uca çinar,Əndamın ağ gülüş, yanağın qırmızı ənar.

Xalın üzündə buğda, başında saçın qürab,Qah, qah!... qəribə gülməlisən xaniman xərab!..

Твой лунный лоб пленит меня, тревожа и маня,джейраньи страстные глаза твои полны огня.И, как колодцы в знойный день, две ямки на щеках,и губы — мед, и тело — лен, и брови — тетива.И шея блещет, как графин, и стан с чинарой схож,и с плеч спадает ливень кос, как за змеей змея.И, как пшеничное зерно, веснушка у виска...Ха-ха! Ты чучела смешней, красавица моя!

Əsl mətnWikisource (yeni pəncərədə açılır)CC BY-SA 4.0

TərcüməçiС. Васильев, 1977Internet Archive (yeni pəncərədə açılır)

QeydПеревод С. Васильева, по изданию: Поэзия народов СССР XIX — начала XX века (Библиотека всемирной литературы, т. 102). М.: Художественная литература, 1977. Текст распознан с отсканированной книги и не вычитан. Заглавие перевода: «Пародия на лириков».

Tərcümə təklif edin

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq