Kim ki, meyxanəni bu dəhrdə bünyad etdi,Həqq onu şad edə kim, aləmi dilşad etdi.

Seyli-qəm etmiş ikən aləmi-imkanı xərab,Rəhmət ol şəxsə ki, meyxanəni abad etdi.

Bəndeyi-piri-müğanəm ki, inayətlər edib,Özlügümdən məni bir cam ilə azad etdi.

Zahida, düxtəri-rəz ümmi-fəsad isə əgər,Nəxli-ənguri neçin həqq özü icad etdi?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Hamı məscid tərəfə getsə əgər, ey Seyyid,Bəs neçin piri-müğan meykədə bünyad etdi.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana