Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nə qanır, nə qandırır,Dad-aman nadan əlindən.
Əhməd və MəleykəQışın orta ayı idi. Soyuqdan hamı qaçıb evlərdə gizlənmişdi. Hacı Səmədin külfəti isti otaqda süfrənin başına çəm olub, yemək üçün onu gözləyirdi. O isə o biri otaqda öz işinə məşğul idi.Hacı Səməd əlli yaşında, safürəkli, rəhmdil bir kişi idi. Hacı Səmədin külfəti qoca anasından, arvadından, doqquz yaşında bir oğlundan və bir də yeddi yaşında qızından ibarətdi.
Qəzəl: Əhvali-eşqi-aşiq şərh ü bəyanə sığmazƏhvali-eşqi-aşiq şərh ü bəyanə sığmaz,Övsafi-hüsni-dilbər yüz gülüstanə sığmaz
Səhər meyxanə ətrafın gəzirdim məstü bipərvaSəhər meyxanə ətrafın gəzirdim məstü bipərvaKi, gördüm onda nagəh bir əcayib surəti-ziba.
On ikinci şəkilCavanşirin sarayı. Ordu başçıları və məsləhətçilər Cavanşirin başına toplaşmışlar.*Cavanşir xəritədə nə isə göstərir, hamının diqqəti ondadır.*
XXIIIQaloşlu adam arzuladığı ilk açarı əldə etmiş oldu. O, bu ailədə olan azmı-çoxmu ixtilafa bələd oldu. Qaloşlu adam “daş-qaş mərəz”ini bildi. “Bax buradan, buradan açarı salmaq!” – deyə o içəridə sevindi. Qaloşlu adam fikir içində bir qədər hərlənib-fırlandı, girəvə tapıb özünü anbarın qapısından içəri saldı. Məmmədxan yenə də çotka çəkir, sənədləri aşırıb yoxlayır, qara saplı bir iynə ilə tikib düzəldirdi. Qaloşlu adamın kölgəsi içəriyə uzanıb stol üzərinə səpələnmiş kağızların üstündə gəzdi. Məmmədxan əyri-üyrü kölgəni görüncə başını qaldırıb:– Yenə xeyir ola, – dedi. – Qaloş?
VI fəsil, 3Eşelon Poylu körpüsü yaxınlığında dayananda komandir maşinistdən təəccüblə "Niyə dayandıq?" deyə soruşdu.Başını pəncərədən çıxardıb yola baxan ağsaçlı və ağbığlı maşinist dilləndi:
Qəzəl 2129Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.
Qəzəl 49Müşkə oxşar saçlarından meh ərməğan göndər bizə!Başı bağlı bir tükünü, yar, həvadan göndər bizə!
Qəsidə 48Məni bir halə salıb ki, fələki-kəcrəftar,Gəzərəm aləmi sərgəştə misali-pərgar.
Cami-Cəm, fəsil 112Nəfsin qüvvətinin məqamları var,Kəramət, möcüzdür əvvəli aşkar.
AzərbaycanDünyavü aləm dəyişildi, mənalar özgə təbir əxz elədi, yəni bizim dilcə söyləsək, o şeylər ki əsl mənalarını itirmişdi, qayıdıb əslini tapdı – inna lillahi və inna ileyhi raciun, amma buna hamı qail oldu ki, vətən, vətən, vətən; dil, dil, dil; millət, millət, millət!.. Dəxi bu dairələrdən kənar bəni-növibəşər üçün nicat yolu yoxdur.Qur’an ayəsindəndir: “Biz Allahın bəndələriyik və [öləndən sonra] Ona tərəf [Onun gərgahına] qayıdacağıq” (Qur’an, “Bəqərə” surəsi: 156) . Bunuyla bərabər, yəni “bavücude inki” hər söz danışıldı, hər mətləbə əl vuruldu, hamı pəhləvanlarımız öz hünərlərini çıxartdılar meydana və lakin bunuyla bərabər bu qədər var ki, bircə lazımlı söz ki, mənim zəndeyizəhləmi aparır – haman söz Azərbaycan Vətənimin üstündədir. Bəzi vaxt otururam və papağımı qabağıma qoyub fikrə gedirəm, xəyalata cumuram, özümdən soruşuram ki:
Uyhu gözünün esrügini aya mı dirsinUyhu gözünün esrügini aya mı dirsinGüneş yüzünün nisbetini aya mı dirsin
Töhfeyi-Sami, bölmə 256کوشوان دهی است در حوالی هرات و مولانای مذکور جوانی آدمی سیرت و خوش طبع و خوش صحبت و شوخ طبیعت است خط نستعلیق را خوب مینویسد و در شعر و عروض و معما مهارتی دارد و گاهی بامر صحافی نیز می پردازد تخلصش کاهی است این اشعار از اوست:تا چند بحسرت در و دیوار تو بینم
Qəzəl 641هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
Qəsidə 8آ، الف اوّل امیر و اعلم و اعلا علی استافتخار اولیاء الله مولانا علی است
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
SönməyibSənə öz könlümü verdim, səni candan sevdim,Sevgimə olmaq əngəl dəli hicran, sevdim.
Görcək ayinə rüxün ah eləmək müşküldürGörcək ayinə rüxün ah eləmək müşküldür,Dərd əlindən səni agah eləmək müşküldür.
Qəsidə 74به عذر روی نهادم پس از هزار گناهچه شوخ چشم کسم لااله الاالله
Rübailər, 18Əfsus, gülün üstündə tikanlar bitdi,Bir qarğa sənin laləni talan etdi,
ÖlkəmizinSalıbdır aləmə şöhrət səfası ölkəmizin,Gözəlləşir günü-gündən binası ölkəmizin.
Qəzəl 12مرا هر دم به کویت شوق دل ناچار میآردنمیداند که بیتابی ملامت بار میآرد
Leyli və Məcnun, fəsil 38Ana öz oğluna boylandı bir az,Elə bil qəlbini doğradı almaz.
Qəzəl 19حسنت چو اشتیاق دلم بینهایت استوز عاشقان فراغت یارم به غایت است
Digər şeir 33گر بپوشم سینه در تنگ آیدمشیشۀ اشکیب بر سنگ آیدم
Ay can, ay can!Düşdü bütün qəzetlər qiymətdən, ay can, ay can!....Xalqın canı qurtardı töhmətdən, ay can, ay can!....
Bir ağac yıxıldıBir ağac yıxıldı yol qırağında,Bir hənir yox oldu yol qırağından.
Dustaqlara qaldıHəsrət dolu gözlər dikilib dağlara qaldı,Yüksəkləri verdik ümüd alçaqlara qaldı.