Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dilberün gamzesîne oh diyelümHer câna değer ise oh diyelüm
Qəzəl 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Töhfeyi-Sami, bölmə 703از شهر حله است و در اوایل بصورت قلندری بر آمده گرد جهان میگردید، و حالیا ترک آن کرده در خدمت حضرت صاحبقرانی میباشد این مطلع از اوست :
Qəzəl 121عقل را سودای گیسوی تو مجنون میکندفکر آن زنجیر پر سودا عجب چون میکند
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
Qəsidə 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qəsidə 57تا دار ملک زان سوی عالم بساختمخود را ز کاینات مسلم بساختم
MəktubBir zaman qəlbimə yazdım adınıOnda bildim acı dərdin dadını.
Dəvə və balasıAzim olmuşdu karivani-ərəb,Bir şütürbeççə çəkdi rəncü təəb.
Rübai 118Eşqindən, a torpaq ələyən, soldum mən,Bir kimsəyə bir söz demədim dərdindən.
Qəzəl 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Küsmüsən məndənEşitdim, sevgilim, küsmüsən məndən?Qaçırma bülbülü öz çəmənindən.
Qəzəl 20حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Sirlər xəzinəsi, fəsil 48Hər nəfəsdə rəqabət göstərən bu cəld fələk,Hər pərdədə göstərir min oyun, min bir kələk.
Qəzəl 91شد روی یار جلوهگر از زلف مشکبیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز
Uşaq və pulKücədən bir çocuq yüyürdü evə,Bir bumajnik bulub dedi bu nevə:
Dürnaları dönməz olduBoz qayalar çapıqlandı, qaraldı,Durnaları dönməz oldu dağların.
Fərq– Ağ neftlə qara neftdə nə fərq var?– Ağ neft butulkalarla satılır, qara neft kəmərlərlə.
Sənət ustasınaMən onu ilk dəfə gördüyüm zamanSıxdım məhəbbətlə titrək əlini;
DəyməUşağı danlama onun səsindən,qoy sevinc yayılsın bütün aləmə.
QocalıqQocalığın itirdostları,
Danışan kuklaİki pərdəli uşaqlara məxsus dramMəclisəhli
DağlardaMirzə İbrahimova*Haçalandı dağ yolları
Nə faidə, ildə bir yolNə faidə, ildə bir yolOlur lazım sizə qurban.
Lövheyi-baharƏlminnətəlillah ki, bahar açdı niqabın,Gün çıxdı, üzü güldü gülüstanə səhabın,
AlarBu dünyanı təcrübədən fəhm edən,Əşyan qurar, körpü salar, ad alar.
Gülşəni-raz, fəsil 17دگر گفتی مسافر کیست در راهکسی کو شد ز اصلِ خویش آگاه
XurşidCamalın şöləsi nuri-təcəlla,Çırağban eyləyib mahalı, Xurşid!
QayıtdıBir maral balası, tərlan cilvəli,Gəldi, məni gördü, baxdı, qayıtdı.
AğlaAğla, ürəyim, ağla,Ağrın qaldı özünə.