Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Durna qatarından üzülüb düşən,Yaralı durnadır mənim ürəyim.
Şerim mənimQəzəbi şimşəklərdən,Atəşi ürəklərdən,
Qaytar ana borcunuBir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana.O bəd, uğursuz günü - ərinin öldüyünü
Olmaz!Kim deyir yoxsa vüsal, aşiqə dərman olmaz?Əsil aşıq sevər, amma yara qurban olmaz.
Əqlim olursa mane bu eşqi-purhicabəƏqlim olursa mane bu eşqi-purhicabə,Gəlməz fəqət bu eşqin sevdaləri hesabə.
Muğanda quraqlıqI**Muğanda düşdü quraqlıq, çayır, çəmən yandı,
Mehribanlıq görməyib bir mehliqadən küsmüşəmMehribanlıq görməyib bir mehliqadən küsmüşəm,Gündə yüz al eyləyən qəlbi qəradən küsmüşəm.
Dün və bu günDün səadətlə parlayan gözlər,Şimdi yəsü kədər nisar eylər.
ŞərqiÖt, qumrum, öt, sən ki, məndən bəxtiyar,Heç olmazsa, qonacaq bir yuvan var,
Qorxuram bayramımız qarə gələQorxuram bayramımız qarə gələ,Məmdeli, Pinti Həmid birdən ölə.
Qonşum çapdı divarıQonşum çapdı divarı,Batdı bu gün qan-tərə,
Yada sal məniBaşma döndüyüm, alagöz Pəri,Gahdan ağla, gahdan yada sal məni.
Yarala məniBir ərzim var qulluğuna rəfiqim,Gör necə çəkibdir yar ala məni.
Tər gülər, SənəmTər getdim tər yarın tər xanəsinə,Tər mehman, tər eylər, tər gülər Sənəm.
Dəniz, Heminquey və mənÖnümdəDünyanın qaragözlü pərisi,
Oy oda məniMən qürbətin qucağında yatıram,Bir kimsənəm yoxdu, oyada məni.
AğıAĞI*Ölüyə ağı demək xalqlar tarixində ən qədim zamandan bəri davam edib gələn bir adətdir. Bir çox xalqların arasında ağıya cürbəcür oyunlar və rəqslər də əlavə olunarmış. Misir barelyeflərində (qabartma) əli qısa ağaclı rəqqaslar təsvir olunmuşdur, bunlar ağı ayinində iştirak edərmişlər. Qədim Roma qəbirlərindən maskalar və üzərində səhnə oyunları çəkilmiş vazlar tapılır. Bunlar ağıya tamaşa verildiyini göstərir. Herodotun rəvayətinə görə, qədim Misirdə adlı-sanlı bir adam öləndə, evin bütün qadınları başlarına örtü salıb sinələrini açarmışlar, bellərinə xüsusi bir kəmər bağlar və əqrəbaları ilə bərabər bütün şəhəri dolaşıb, sinələrinə vurarmışlar. Bir tərəfdən də kişilər bu hərəkəti edərmişlər. Sonra meyiti basdırılan yerə apararmışlar.
Canım usta, mənə bir qılınc qayırCanım usta, mənə bir qılınc qayır,Nə uzun, nə gödək, bir qərar ola.
Qəzəl: Zəəfi-qəmində ol kəmərin sorma halımıZəəfi-qəmində ol kəmərin sorma halımıBir muyi-pic və taba salıbdır xəyalımı
Balaca mütəfərriqələr 48– Kərbəlayı, doğru buyurursan, keçən vaxtlar mən də bazara, dükan qabağına çıxıb yanıqlı qəsidələr oxuyurdum. Camaat yığılırdı başıma, mən də səslənirdim:Qonşu köçdü, biz qaldıq,
Qəzəl 4147Bu gözəllər ki, təkəbbürlə hey ətrafa baxar,Bilməyirlər, yarımın qar kimi ağ gərdəni var?
Qəsidə 182...Duzla çörək bəxş edər mehr ilə mehmanına,Ömr boyu borcluyam mən onun ehsanına.
Qəzəl 158Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrüba,Ayrılıq tərhin töküb, çəkmiş məni səndən cida.
Qəzəl 8درد سری میدهیم باد صبا راتا برساند به دوست قصهٔ ما را
Bahar irişdi yenə yer geyindi hüllə bu günBahar irişdi yenə yer geyindi hüllə bu gün.Süciyə and içənə vacib oldı hüllə bu gün.
ZəhrimarA kişi, bu Tiflis məscidinin mövqufatı lap əngəl oldu. Bu zəhrimar qoymur Allah bəndələrini rahat evlərində yatsınlar. Nə bilim, hansı rəhmətliyin də işi-gücü yox imiş, gedib Tiflis məscidinə, nə bilim, nə qədər mülk-maş vəqf eləyib.Hələ mülk-maş qalsın kənarda. İndi bu saat padşahlıq xəzinəsində Tiflis məscidinin həştad min manat pulu var. Ay balam, bu pul olub bir dərd, bəla. Dəxi nə deyim? Nə gedib xəzinədən götürmək olur ki, bu zəhrimar birədi puça çıxsın, nə də oğurlamaq, çalıb talamaq olur. Xülasə, bir böyük əngəl.
Qəzəl 44سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
Qəzəl 75کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
Töhfeyi-Sami, bölmə 232از جمله خوش طبعان آنجاست این مطلع از اوست :
NeyləsinCanımı odlara yandırmadasan,Bir deməzsən yaxılar, candır bu!