Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qayaların zirvəsində duran qız,Camalına pərvanədir ay-ulduz.
Qəzəl 7شکر خدا را که بخت هادیم آمدنامهای از حاج شیخ هادیم آمد
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
Qəzəl 58تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Bu məşrəbə bir səfayi-candırBu məşrəbə bir səfayi-candır,Qərrabə dibi ona məkandır.
İki korBir kor tanıyıram, gözü korsa da,özü kor deyil.
Səhnədə qadınKeçmişdə Azərbaycan səhnəsi qadını heç xəyalına belə gətirə bilməzdi. Odur ki, Azərbaycan səhnəsinin “ilk aktrisaları” kişilərdən ibarət idi. Ağdamski Əhməd, Süheyli və səhnəyə yeni gələnlərin çoxusu öz aktyorluq fəaliyyətini qadın rolundan başlamışdılar.Səhnədə kişi rolunu oynayan aktyor, burjuaziya cəmiyyəti tərəfindən təhqir və istehzaya uğradığı halda, qadın rolunda çıxan bu kişilərin vəziyyəti nə halda olardı? Bunlara qız vermir, az-çox “nəciblər” içərisinə buraxmırdılar. Səhnədə qadın yox idi, “Böyük Məhəmməd” – belə tələb etmiş idi. Səhnə isə qadın tələb edirdi. Aktrisalar seçilmək üzrə deyil, arzu üzrə, istedad üzrə deyil, dil bilmələri üzrə səhnəyə çıxırdılar...
MədhiyyəKapitan İqranoviç haqqında*Şahi-şahan imperator, xosrovi-keyvan sərir,
Ya minəl-ətaBir kimsənə gəldi mənim üstümə,Yazılı şəninə: ya minəl-əta!
Heykəl qarşısındaZəmanə şahları endirib taxtdan,Şeri qartal tək qaldırıb göyə.
Yollara baxacaqYollar uzaq,Dəryalar dərin.
OxşarlıqDünyada oxşarsız heç nə tapılmaz,Oxşardı adamlar, oxşardı torpaq.
Zəfərdən ZəfərəBeşillik planıIki il yarımda yerinə yetirdik.
ŞikayətDersəm mən əgər süxən zəmani –Kim, mərifətin rəvacı yoxdur.
Neçədi - OlduQeysər**Fərşi-züumurun neçə nizamı,
Xatalı adam– Kərim, sən hayanda olursan?– Necə bəyəm?
Ölüm-olum vaxtı gəlib…Vətənimiz, millətimiz ağrı çəkir,Günlərimiz ağır ötür, ağır keçir…
Salam sənə el adındanAzərbaycan Demokrat*Partiyasının yaranmasının*
Sevincim, kədərimSevincim dünyaya sığmayır bəzən,Sanki sevincimə qərq olur aləm.
Baxışın üzümdədirElzaya*Baxışın üzümdədir
Deyirsən ki...Qınayırsan ey gözəl,Deyirsən unut məni.
Bu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdiBu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdi,Namini çünki Qədir isminə tətbiq etdi.
Gecə keçmiş yarıdanGecə keçmiş yarıdan gözüm yolda... yollarda,Bu qaranlıq gecədə nə gedən var, nə gələn.
Sevdayi-saçın, keçsə yüz il, sərdən üzülməzSevdayi-saçın, keçsə yüz il, sərdən üzülməz,Can riştəsi geysuyi-sitəmkərdən üzülməz,
UyuyorƏsmə, dur! Əsmə, ey nəsimi-bahar!Uyuyor, yari-işvəkar uyuyor.
Ömrüm xarab oldu heyKim dedi sana ki, çıxıb yoluma,Gənc yaşımda göndərəsən ölümə,
Məşədiİdareyə indiyə kimi azından əlli adam kağız yazıb xahiş edibdir ki, AJlah xatirəsi üçün bizim adresimizi Meşədi Cefer, Meşedi Əli yazmayın! Yavan Cəfər, yavan Əli yazın!Mən qabaqca bu kağız yazanlan məsxərə eyləyirdim və gülürdüm kı, əcəba bir surətdə ki ildə yüz minlərlə adamlar Məşhədimüqəddəse müşərrəf olub və mİlyonJar i!ə pullar xercləyib belə böyük səadəte yetişirler ki, həmi adlanna meşedi deyilir və həmi də behiştdə böyük-böyük qəsrlər onlardan ötrü mühəyya olunur. Məgər eyləyirlər? Sonra düşündüm, məlum oldu ki, xeyr, bunların çoxusunun ya ata-anası nazir deyib uşaqtıqda apanb Xorasana ve yainki siğə havası vurub başlarına gedibiər ziyarətə və sonra da gəlib peşiman olublar və indi arlarına gəlir ki, biz itilget müsəlman ola-ola, niyə bizim adımıza meşedi deyilsin?
Bəd övladı əzəl başdan tanıramBəd övladı əzəl başdan tanıram,Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
Mən odlu bir qılıncamİgid oğlan, min ata,Döyüşə apar məni.
GetdiNecə qəhrəmanlar gəldi dünyaya,Köç vaxtı yetişdi, tez oldu getdi.