Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با دل بسی گفتم که یار از عهد و پیمان بگذردفرمان من کن جان مکن کان بت ز فرمان بگذرد
İki mollaMolla Həsən, niyyətinə mərhəba,İş düzələr, deyirdin bu gün, sabah.
Sənə bağlıyamDostum Zeynal Məmmədova ithaf*Qarabağa cənnət desəm, tamam haqlıyam,
Rübailər, 19Bir busə üçün, – dedim, – ləbim mehmandır.Bir busəm üçün, – dedi, – baha bir candır.
Xosrov və Şirin, fəsil 42Ürəyi Şirindən incik gedirdi,Küsüb Rum elinə səfər edirdi.
Qəzəl 64شبی در انتظار صبح بودم ماه پیدا شدبه دل گفتم خوشا حالت که پیک شاه پیدا شد
Son misralarıArizi qəmlər əlindən ürəyim şişmiş idi,Zənn edirdim edəcəkdir ona çarə ciyərim,
Rübai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Digər şeir 38چشمت چو تیر غمزه گشاد از کمان دهداز زنده جان ستاند و بر مرده جان دهد
QayıtmaGördü öz işini ömür də, vaxt da;Qayıtma geriyə, qayıtma daha.
Bir qətrə yaşSaqiya! Saqiya! Gətir gizlicə,Görənlər olmasın divanələr var.
Röyalari qaçqınYa Rəbb, bu elin bülbüli-şeydalari qaçqın,Bağbanı didərgin güli-rənaləri qaçqın.
Sufi saf olduğunu sağərü səhba nə bilir?Sufi saf olduğunu sağərü səhba nə bilir?Düşməyibdir yolu meyxanəyə əsla nə bilir?
Qartal əfsanəsi“Kəmfürsət zərbələr, qartal, yamandı,Qaya uçurandı, palıd yıxandı.
Məsciddən kilsəyə gedirBir qız bir ingilis tapıb,bu xanım o bəyə gedir.
Bir maySəhər-səhər pəncərədənŞəfəq gülümsədi birdən.
XVIII. Bakı kommunarlarıHava durğundu. Uzaqdan top səsi eşidilirdi.Bakı şəhəri iyul istilərindən qızmış çuğun tavaya bənzəyən fəza altında uyumuşdu. Sahil boyunca yanan elektrik lampaları vərəmli bir xəstənin nəzərləri kimi solğun idi. Narkin adasının önündən keçən yelkənli qayıqlar qanadı sınmış kəpənək kimi ruzigar qabağında süzürdü. Qara şəhər bacalarından çıxan tüstülər qaranlığa qarışmaqda, Xəzərin sakit dalğaları qanad çalmaqda və qocaman Qız qalası su altında yatan əski Səbayel şəhərinin tarixindən parçalar oxumaqda idi.
İnfarktÜrək doğuldu,böyüdü, yaşa doldu,
Ey məni bimar qılğan çeşmi-bimarun sənünEy məni bimar qılğan çeşmi-bimarun sənün,Təlxi-kam etkən məni lə’li-şəkərbarun sənün.
İçəcəkQoca dünya çoxun yola salıbdı,Köçən köçüb, köçməyənlər köçəcək.
Səadətnamə, 69گفت بابا فرج که بد خود نیستوانچه بد دیدهای تو آن بد نیست
KəklikHəsrətini çəkə-çəkəDərdim yetdi yüzə, Kəklik!
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
VarSüzdür ala gözü, al bu canımı,Neçə ki, dünyada gəlhagəlin var.
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.
Ayrı söhbətMəşədi Dadaş**. Kəblə Qasım nə belə dərin fikrə cumubsan?Kəblə Qasım**. Ay Məşədi, ovqatım nəhayətdə çox təlxdir.
Həyati-hazirəmizin ilhamlarıBaşdan-başa bir kölgə bürünmüş kimi aləm,Üzlərdə nümayan oluyor sayeyi-matəm.
İntiqamXəyalımın qanadında ənginliyə yol açdım.Gəzdim döyüş meydanını, cəbhələri dolaşdım.
Dördçərşənbə - Birinci çərşənbəAçıldı hava,Qurtardı dava.
Şeir 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست