Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Azalır məni sevənlər,Məni sevənlər təklənir.
Xatırlaram o günləriNələr gəldi gör başına,Düşünməzdim heç bir zaman.
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
Qapını daldan bağlayıbQapını daldan bağlayıbŞeir yazıram.
Qəzəl 4523Susanda sanma ki, dərdin nihandır,Bu solğun çöhrəmiz bir tərcümandır.
Qitə 188Ey Xaqani, könül vermə gücü artan dostuna,Düşməndən də zərər görsən, qüssələnmə-heç zaman.
Qəzəl 164Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə,Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Nigârâ yine seylâb oldı gözümNigârâ yine seylâb oldı gözümYüregüm kan u dölab oldı gözüm
YadigarBelə eşidirik ki, türk teatrını bir neçə yad adamlar icarəyə götürmək istəyirlər.Çox lağlağılıq da bir şeyə yaramaz: söz müxtəsər lazımdır.
Qəzəl 400خواجه مستست، ببین در سر و در دستارشلطف فرما و زمانی ز کرم باز آرش
Nə süni-paki-yəzdansan, a dilbərNə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər?Müsəvvərsən, müənbərsən, münəvvər!
Töhfeyi-Sami, bölmə 22حسین بن شاه بیک بن امیر ذوالفنون ارغون، امیر ذوالنون یکی از امرای معتبر سلطان حسین بود و حکومت قندهار تعلق باو میداشت و بعد از او شاهی بیگ چند روز در آن ولایت علم ایالت برافراشت آخر محمد بابر پادشاه بن سلطان ابو سعید میرزا لشکر بدان ولایت کشید و او تاب مقاومت نیاورده در شهر قندهار متحصن شد و زمان محاصره سه سال امتداد یافت آخر بصلح شهر را تسلیم کرد و خود بصوب ولایت سند روان شد و تا آخر ایام حیات دارائی آن مملکت بدو مخصوص بوده است بعد از آنکه شاه روح، دست تصرف از شهر بدنش کوتاه کرد میرزا شاه حسین بر مسند پدر نشسته والی سند و آن حوالی شد و بعمارت قلاع و تعمیر بقاع موفق بود و حالیا قریب بیست سال است که فرمانفرمای آنجاست و او مشهور است که بحدت ذهن و دوام عیش مشغول بوده و گویند در تصویر دستی دارد و گاهی بگفتن نظم خاطر می گمارد و این مطلع از اوست :دامن بمیان بر زده جانانه ام امروز
Dilənçi və xəsisVar idi bir bəxili-sahibmal,Bir fəqir gəldi ondan etdi sual,
SöylərəmTürkümü şəfqətlilərə söylərəm,Alqış o ərdəmli həsədsizlərə!
Qəsidə 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالامیان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
Qəzəl 72حسن او بار دگر می بینیعکس رخسار قمر می بینی
ElanımızıAman, ay Kirpi dayı, aç, oxu peymanımızı,Yaz, bütün hər yerə bildir bizim elanımızı.
Mənə gəlsinEy ağ günümün aynası, candan əziz oğlum,Qəlbində qanı dağ sularından təmiz oğlum.
Rübai 38Can xəstə düşüb bir toxucu oğlandan,Zülfündə əsir olub bədən çoxdandan.
Xosrov və Şirin, fəsil 17Gecənin saçları ətir saçanda,İşıq qaranlığı görüb qaçanda,
Qəzəl 87بردی دل ما بتا نگه دارحقت بود از بلا نگه دار
Çapma atını, girmə bu meydanə, a Molla![ÇAPMA ATINI, GİRMƏ BU MEYDANƏ, A MOLLA!]Çapma atını, girmə bu meydanə, a Molla!
Rübai 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
Digər şeir 45حالی نداد روی ز درس ادب مرابر جرعه ریز ساقی آب طرب مرا
Çox təzələr köhnəlirSözümüz, nəğməmiz köhnəlir, ey dad!Qələmdən kağıza düşən andaca,
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.
Yadımdan çıxıbMillətimin halı yadımdan çıxıb,Qəm oxuyan valı yadımdan çıxıb.
QocalıqAh kim, aldı mənim əqlü kəmalım qocalıq,Eylədi misli xəzan çöhreyi-alım qocalıq,
Fəxri xiyabanQalxıram yuxarı... Fəxri xiyaban,Cərgəylə düzülmüş məzar daşları!