Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Ulduzlara gedən yoldaVladimir Komarovun xatirəsinə*Qaranəfəs gəldi oğlum
Qəzəl 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Rüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablərRüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablər,Baxdım, ol yüzdən mana fəth oldu yüz min bablər.
Özündən ayrıla bilməyəcəksənDeyirsən, dərd oldu bizə eşqimiz,Sarsıntı, üzüntü yetməzmi artıq?
Qafqazın qartalıQafqazın mərd oğlu general*Cövhər Dudayevə ithaf*
Qəzəl 1912Bu həyat çeşməsi o gül üzünün şəbnəmidir,Zülfünün ətri yayılmış, elə ənbər kimidir.
Qitə 14Çoxdan vardı ürəyimdə Xorasanın arzusu,Reydə ikən arzulardım: yerim olsun Xorasan.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 269هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Gözi ohladı bizi kara kılaGözi ohladı bizi kara kılaMiskîn itdi gîsûsı kara kıla
Allahın qüdrətiŞükür eylərəm Allahın qüdrətinə ki, yox olan şeyin türfətüleyndə var və var olan şeyi türfətüleyndə də yox etməyə qadirdir.Bir vaxt var idi ki, Kommunist küçəsindəki altımərtəbəli evin beşinci mərtəbəsinə çıxmaqdan ötrü insanlar yolun altı yerində oturub nəfəs alırdılar. Çünki hər mərtəbəsi otuz altı pillədir. Adamın dizləri quruyur. Xüsusən bir az da ki, mənim kimi qoca olanda.
Qəzəl 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Əlavə 4ای شاه تخت «من عرف »شد نقد طاعاتم تلف
Töhfeyi-Sami, bölmə 338پدرش به نیابت قضات قیام مینمود اما او در آن کار دخل نکرد و خوشنویس و منشی شد این مطلع از اوست :غلام او منم او می گریزد
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
MehribanlarMehribanlar mehribanlar yanındadır,Mehribanlıq yaxşıların qanındadır,
Rübai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانستچون شیر بروز کین ملک مملانست
Tərkibbənd 7خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد
Aldı mey camini ol yari-güləndam əlinəAldı mey camini ol yari-güləndam əlinə,Can fəda saqiyə! Verdi o gülün cam əlinə.
GöründüYenə ürəyimdə qaynayır qanım,İlk bahar qoltuğu sazlı göründü.
Rübai 138Şux olmalıdır sevgili, oynaq, dildar!Aşiq gərək eyləsin nalə, min ah-zar.
Xosrov və Şirin, fəsil 2Bu qara torpağa sükunət verən,O sonsuz fələyə hərəkət verən,
Qəzəl 71سینه صافان ز غمت چشم تری یافتهاندپاکبینان ز نگاهت نظری یافتهاند
"Həyat"ın "Gop-gop"una cavabBu tifl ki, nuri-bəsərü şireyi-candır,Tabi-tənü arami-dilü ruhi-rəvandır,
Qəzəl 74این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند
Digər şeir 30ای برازنده به بالای تو تشریف خدائیبه چه نامیت بخوانم نه خدائی نه جدائی
SevirəmMən də bir insanam, mən də canlıyam,Mənim də qəlbimin arzuları var.
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Aclığa qurban gedirikHələlik, düzlük adıynan, düzülüb yan gedirik,Gedirik, əzm ilə biz, aclığa qurban gedirik.