Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gəlmişdi şəhərə kənddən bir nəfər,Dolaşıb hər yerə edirdi nəzər.
O sən idinMən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri
Yedək gəmisiDartınır arxada yedək gəmisi,Gedir sükançısı özündən qabaq.
Səndən ötəriMənə dedilər ki, sizdə yas düşüb,yuxuda ağladım səndən ötəri.
Bu da belə bir nağıldı.Bu da belə bir nağıldı.Taxtadan adam yondum,
Gözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalıGözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalı,Natəvanəm ol gözü timardan ayrılğalı.
YükümAtəş sallam cəsədinə, sən də nara yanarsan,Mən ki, Loğman şagirdiyəm, əmri-mahaldı yüküm.
Kənzül-həqayiq, fəsil 25یقین دان رزق جان از علم و دین استنباشد جز به سعی انسان یقین است
Sə qalı tez-tezSarsaq ilə seyrə çıxsan səhraya,Gətirər sərinə sə qalı tez-tez.
Qəzəl 136ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Ordan-burdan 63“Dərə xəlvət tülkü bəy”Cavad uyezdində uryadnik Hacı Əli Şəkər oğlu Muğan və Mil səhralarını xəlvət dərə hesab edir, özü də tülkü bəy olubdur. Bu tülkü, öz ağası olan canavarlar tək binəva müsəlmanların hər bir mal və mülkünü xoruz və toyuq yerində qoyub, çəkib yeməkdədir. Bu tülkünün paqonu, filanı olduğundan paqondan ürkən müsəlmanlar ona kəmaliinqiyal ilə itaət edib, balalarının yem və xörəyini onun doymaq bilməyən qarnına təpirlər və tülkünün qorxusundan bu barədə heç bir kəsə söz demək istəmirlər. Tülkü də “əlindən gələni beş qaba çəkir”... Çəksin... Kişi dövr sürür: Muğan ilə Mil kimi səhraların xanıdır; kimin nə borcuna qalıbdır ki, ona desin ki, nə üçün Qafqazı İrana döndərib ağzı otlu heyvan yerində olan müsəlmanların qanını sümürürsən?
Salyan səfəriDağ-dağa söykənib,Zirvə-zirvəyə,
Qəzəl 4103Hind axşamıtək burda həyatım qara oldu,Ömrüm şama döndü, əriyib min para oldu.
Qəzəl 258Gəl, ürəkdə hər nə varsa, göstərək,Yaxşı insanlar yolunda baş verək.
Cami-Cəm, fəsil 98Haqdan özgəsindən kömək din deyil,“Kömək tələb edin məndən”, budur, bil.
Qəzəl 388Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi,Olsun bizim aləm kimi qəmli onun da aləmi.
Tur örü sâkî vir ayağı bizeTur örü sâkî vir ayağı bizeİl olursa tapun ne yağı bize
LotuluqDünən küçədə bir lotu gördüm: səkidə oturub xalqı güldürüb deyirdi:– Hə, qurban bayramı da yavıqlaşdı. Siz öləsiniz, bir yaxşı toğlu almışam, bir neçə butulka Kaxet çaxırı hazırlamışam, qurban bayramının günü üç-dörd nəfər dostlarımdan qonaq çağırmışam. Bayram günü kababı düzəcəyəm şişlərə, çaxırı qoyacağam buza və qabaqca İbrahim Xəlil peyğəmbərin atası Azərə rəhmət oxuyacağam, sonra İbrahim Xəlilin özünə rəhmət oxuyacağam və kababı yeyib, üstündən şərabı içib, çıxacağam küçəyə və dişlərimi qurtdalaya-qurtdalaya rast gəldiyim müsəlman qardaşlara bildirəcəyəm ki, baxın, bu gün mən qurban bayramı saxlamışam.
Qəzəl 326روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود
Qəzəl 3می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرامی کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا
Töhfeyi-Sami, bölmə 524مردی فقیر و گوشه نشین بود و بترک دنیا گفته اوقات به عبادات صرف میکرد و از مردم چیزی قبول نمیکرده ؛ شعرا و اکثر در منقبت بود، ترجیعی که جهت ائمه صلواه الله علیهم گفته مشهور است و این بیت بند آن ترجیع است :یا مظهر العجایب عونا لنا علی
Oğru hekayəsiBir oğru bir şəxsin libasını oğurladı. Aparıb bazarda bir dəllala verdiki, satsın. İttifaqən o libası ondan dəxi oğurladılar. Oğru əliboş yoldaş-
DənizdirÇocuqluqdan vuruldum, mənim sevgim dənizdir,Dəniz aydın, dəniz göy, dəniz göydən təmizdir.
Qəsidə 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند
Rübai 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Biganə oldu vəslinə məhrəm, mən olmadım?
Üzüm yoxdurDeyirsən ki, sənin vətən torpağına göz dikmişəm,Bu qırmızı yalanına daha mənim sözüm yoxdur.
Rübai 12در دایرهای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
Qəzəl 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم