Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است
Qəzəl 92ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش
Ey uzaq göylərin yaxın elçisi!Ey uzaq göylərin yaxın elçisi!Şərqi təmsil edər mənəviyyatın.
Mənim validolumBu fikir mərhum şairimiz Əhməd Cəmilə məxsusdur.*Bir dəfə səhhətini soruşanda dedi: «Nəvəm mənim validolumdur. O, bizə gələndə bütün ağrılarımı unutdurur». Bir neçə ildən sonra bu hiss mənə də doğmalaşdı. Həmin fikri yazıya çevirməyə çalışdım.*
Girsən onun vedrəsinəBir əsər yazdı fələk qoydu həyat səhnəsinə,Bizi ifaçı yaratdı, onun hər pərdəsinə.
Rəqibi görməyə mümkün olaydı yarım iləRəqibi görməyə mümkün olaydı yarım ilə,Gedərdim ol səri-kuyə öz ixtiyarım ilə.
Allah, Allah, bu bütün hansı könül xanəsidir?Allah, Allah, bu bütün hansı könül xanəsidir?Hansı bir bəxtəvərin sevgili cananəsidir?
Ən çox saçlarını xoşlayıram mənƏn çox saçlarını xoşlayıram mən,Tökülə çiyninə şəlalə kimi.
Sənə qul deyəni qul kimi öldürGəl mənim “qul” balam, “qul” pəhləvanım,qullar bazarında necəsən oğlum?
Quru çinarın nəğməsiÇinar ömrü yaşamışam,Quru bir çinaram mən.
Açılsa yüzümə qapı inayəti-xudaininAçılsa yüzümə qapı inayəti-xudainin,Götürsəm yüzidən bürqə’mən ol türki-xitainin.
Qəzəl 152هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
Qaranlıq üstümə enir daş təkiQaranlıq üstümə enir daş təki,Ulduzdan ulduza gözümə yol çəkir,
O qatar nə qatardıO qatar nə qatardı:Canı candan qopardı,
Qəzəl 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Rübai 236Günəşsən, mən səni sevən nilufər,Canım göz yaşımda qərq olub yeksər.
Qəzəl 467توبه کردم ز توبه کردن خامببر این جامه و بیار آن جام
Qəzəl 41Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim,Sədparə etdi qəlbimi dərdü ələm mənim.
Aceb neçün beni senden felek diler ayıraAceb neçün beni senden felek diler ayıraRevâ degül ahi yârdan ki yârı yâr ayıra
Kovdanlar“Kovdan” qanmaz adama deyərlər. Bu istilahı mən birinci dəfə Mirzə Fətəli Axundovun kitabında görmüşəm. Orada birisi üzünü bir nəfər bizim azərbaycanlıya tutub deyir: siz qəribə “kovdan adamsınız”.O vaxt mən qəlbən kitab sahibindən bir növ rəncidə xatir oldum; çünki atadan və babadan mən özüm azərbaycanlıyam, onunçün də mənim qeyrətim bir az mıqqıldadı.
Qəzəl 553پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین
Qəzəl 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Töhfeyi-Sami, bölmə 667از چپانیان شهر هرات است و بسیار بی قید و لاابالی است مردم شهر با او هزل های قبیح میکنند و او نیز در تعرض و دشنام پای کمی ندارد و در محلی که من در هرات بودم شعرا این غزل مولانا جامی را جواب میگفتند که :مطلع
Eşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndimEşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndim,Zəncirə tutulmağı divanədən ögrəndim.
YoldadırYoldadır insanın ömrünün yolu,Sevgili dünyamız hər an yoldadır.
Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد
Rübai 83خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید
Axır ağlatdın məni, biganələr gülsün mənəAxır ağlatdın məni, biganələr gülsün mənə,Şəm tək yaxdın məni, pərvanələr gülsün mənə.
ÖlsəYadigar qoymalıdır xalqa hər insan, ölsə,Etməsinlər deyə bir an onu nisyan, ölsə.
Rübai 97جز زهره که را زهره که بوسد دستشجز یاره که را یاره که گیرد دستش