Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Rübai 108چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم
Hər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətəHər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətə,Yox özgə qarğışım ona, düşsün məhəbbətə!
Xəzərim olsunDeyirəm Xəzərin sahillərindəMənim milyon-milyon səhərim olsun.
Qitə 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
"Osmanlıcadan tərcümə türkə" – bunu bilməm"Osmanlıcadan tərcümə türkə" – bunu bilməm,Gerçək yazıyor gəncəli, yainki hənəkdir;
Qəzəl 10از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را
Bir gün məni lap boğurdu hicranBir gün məni lap boğurdu hicran,Hicran deyə bir səyahət etdim…
Mikayıl şer oxuyur...Mikayıl Mirzənin əlli yaşı tamam oldu. O, Azərbaycan xalq artisti, böyük aktyordur, millət vəkilidir, ictimai xadimdir, sənət müəllimidir. Bunlar hamısı məlumdur. Mən şair olduğum üçün onun çoxsahəli fəaliyyətinin bir qanadından – poeziya qanadından danışmaq istəyirəm, onu alqışlamaq istəyirəm, onu dinləmək, dinləmək istəyirəm.*Məncə, Mikayılı bir dəfə dinləyən kəs sonra uzun zaman özünü, öz içini dinləməyə bilmir, çünki Mikayılın oxuduqları yalana, böhtana: riyakarlığa, nadanlığa qarşıdır, onları daşıyanlara qarşıdır; onlara sillədir, qılıncdır Mikayılın şerləri. Onları dinləməmək mümkün deyil...*
Heçdən təki, əladı ki...Ayda üç şirvan idi, artmış iki, əladı ki,Get-gedə dövlət seçir, tükdən tükü, əladı ki.
Ey dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrənEy dil rəvişi-aşiqi pərvanədən öyrən,Yax atəşə cani.
Yenidən enməkçin öz yuvasınaYenidən enməkçin öz yuvasına,Qartal yüksəklərə qalxar, deyirlər.
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Ey əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənimEy əzəldən eşqün ilən əhdü peymanım mənim,Ta əbəd sevdayi-zülfin munisi-canım mənim.
Bu yaz yağışıŞimşək işığıyla alışdı anlar,Ürəyə yüz ümid yazdı gümanlar.
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Rübai 269Məclis al şərabla tez işıqlanar,Badəylə göz gülər, üz işıqlanar.
Qəzəl 549نبودم مرد این میدان و آورد او به میدانمچو گویم کرد سرگردان و میبازد به چوگانم
Qəzəl 58Gülzari-kuyin içrə rəqibin səfası var,Ruyin görən bir aşiqə yüz min cəfası var.
La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıLa'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıKanını höd görürem kanı yüregüm kanı
Mədfən“Mədfən”–ərəb ləfzidir. Mədfən o yerə deyilir ki, orada ölü dəfn olunur, yəni ölü basdırılır. Biz ona türk dilində “qəbr” deyirik; “qəbr” də ərəb sözüdür.Bir də var “mədfəni-fikr”; yəni elə bir yerdir ki, orada fikir dəfn olunur, yəni fikir basdırılır.
Qəzəl 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Qəzəl 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Töhfeyi-Sami, bölmə 12ولد خلف و در صدف بدیع الزمان میرزاست و در حسن و ملاحت نادره ی دوران، و طراوت عذارش غیرت گلبرگ طری و لوامع رخسار خورشید آثارش رشک قمر و مشتری، از رفتار قامت رعنایش سرو سهی پای در گل و از گفتار روح افزایش، غنچه سوری را خون در دل ؛ نقاش ازل چهره پری پیکرش را بقلم بدیع آراسته و مصور قضا، صورت بی نظیرش را برنگ آمیزی غریب پیراسته.نقاش ازل کان خط مشگین رقم اوست
Qeyrlər meyl etməgindən yarə bihal olmuşamQeyrlər meyl etməgindən yarə bihal olmuşam,Bəs nolur halım mənim ol meyli-əğyar eyləsə.
QəzəlSənsən eşqim, dinim, imanım mənim,Ən böyük, ən ülvi loğmanım mənim,
Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Rübai 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟