Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yurddan ayrı iki gözüm görməsin,Tale məni yad ellərə sürməsin,
Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Rübai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Etdi fələk zülm ilə məndən cüda səniEtdi fələk zülm ilə məndən cüda səni,Qıldı rəqib bəd sifətə aşina səni.
Bacım üçünGörüb rəngi solmuş gül yarpağını,Dünən bir kitabın arasında mən.
Rübai 54در راه خدا صبور میباید بودوز غیر خدا به دور میباید بود
Rübai 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Canın çıxsın! ("Canın çıxsın gözündən qanmayaydın!")Canın çıxsın gözündən qanmayaydın!Qanıb da hər işi odlanmayaydın!
Ləali-mənzumə, fəsil 18نادم نئی ز دور خود ای آسمان هنوزدشمن بگریه آمد و تو سرگران هنوز
Qara dəniz şərqisiYer əlimdən, göy telimdən öpürkən,Mən Koroğlu,
Ağlamağım var, gözəlimNə işim var, na evim var, nə bağım var gözəlim,Nə pulum var, nə ətim var, nə yağım var gözəlim,
Dəli könül nə düşübsən çöllərəDəli könül nə düşübsən çöllərə,Məgər usanmazsan yar aşiqidi,
Əzizim, vaxtında atılmayan oxƏzizim, vaxtında atılmayan oxSürətlə uçsa da, hədəfə dəyməz,
Belə deyirmi həyatDünyada bir təmiz ad,dünyada bir sağlam can.
Ey məni-bimarni biçarə qılğan, xanisən?Ey məni-bimarni biçarə qılğan, xanisən?Xanümanimdən məni avərə qılğan, xanisən?
Sındır qanadımı, qırıq simlərdəSındır qanadımı, qırıq simlərdəBir də eşq havası çalmaq olarsa.
Pərakəndə şeir 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Rübai 236Günəşsən, mən səni sevən nilufər,Canım göz yaşımda qərq olub yeksər.
Qəzəl 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Qəzəl 61Var canda arizusu vüsali-Məhəmmədin,Gözlərdə intizari cəmali-Məhəmmədin.
Şehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânŞehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşânBu âhumdan hazer kılgıl ki dervîşî vü dervîşân
Naxçıvanda bir səyahətRəbiüs-sani ayının 17-ci günü Naxçıvana varid oldum. Gecəni “İslam” mehmanxanasında qalıb, rahat oldum.Həmd olsun Tanrıya “İslam” qostini iki ildir ki, bina olub. Bir az müddətdə Yevropa sayağı ilə qonaqlara hörmət və ehtiram göstərirlər. Sübh çayımı içəndən sonra durub səyahətə məşğul oldum. Yayın isti günəşi çıxıb, öz nuru ilə aləmi münəvvər eləmişdi. Və sübhün lətif yeli əsib gah-gah balaca ağacların yarpaqlarını səsləndiridi. Gəzə-gəzə Naxçıvanın məşhur “Skver” bağına tərəf yollandım və orada olan pakizə bir stulun üzərində əyləşib gələn-gedənlərə tamaşa edirdim. Bu əsnada bir nəfər qədim dostlarımdan sual elədim ki, indi Naxçıvana çox qəzet gəlirmi?
Qəzəl 325گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود
Qəzəl 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Töhfeyi-Sami, bölmə 65پسر امیر مایلی مذکور است . این مطلع از اوست :بهار و گل شکفته عندلیبان در غزلخوانی
Həzrəti-İbrahim əhvalatıBir sitarəpərəst şəxsi-əlilƏzqəza oldu mehmani-Xəlil.
Şeir bulaqlarıKaş ki, hər gözəl şairinAdına bir bulaq olsun.
Qitə 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Rübai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی