Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشدجان و جهان چه ارزد یا سیم و زر چه باشد
Töhfeyi-Sami, bölmə 62مشهدی است اما در شیراز می باشد گویند روزی مولانا حسین کاشی مطلعی بمیر خوانده میفرموده اند که . این چیزی نبود که ما را از جای در آورد . مونالا گفتند . بلی چیزی که شما را از پای در آورده مطراق چوب ساروانان است نه شعر شاعران . این مطلع از اوست :خواهم غم خونین جگری داشته باشی
HədisBu hədisi cənab peyğəmbərVerdi əshabi-cannisarə xəbər:
KötükAzmıdır yurdumda canlı kötüklər?!Satqınlar ulusu hər zaman satır.
Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Rübai 116جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم
Bilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniBilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniEtsin qəbul xaki-dərində gəda məni.
Haqlı deyilsən...Bir nankora*Bir güzgüyə bax gör ki, günü ağlı deyilsən,
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 133هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم
Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Büsbütün məxluqə e’lan etməli bundan sora!
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Başda ayaq gəzdiririkNeçə ildir sinədə Şişəli dağ gəzdiririk,Dağıdır Şişə bizi gözdə bulaq gəzdiririk.
Xuraman-xuraman seyri-gülşənəXuraman-xuraman seyri-gülşənəAl geyinib çıxma, Allahı sevər;
Sevirdim xurmayı hörükləriniSevirdim xurmayı hörüklərini,Deyirdim gəlməsin bir tel zavala.
Pənahi Makulunun dəfnindəQaldırdıq biz onu günorta üstü,bizim yazıçılar ittifaqından.
Can verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasanCan verib sevdüm səni, cana ki, yarim bolğasan,Nə bilürdüm kim, bəlayi-ruzigarim bolğasan.
Yumruqlar çiçək açıbGözəl dünya, təbili çal,İtib getdi qara xəyal,
Nərm şodəne-dele-mə’şuq və həvadariye-əşk və tə’rif kərdəne-ura (Mə’şuqənin ürəyinin yumşalması, göz yaşına havadarlığı və onu öyməsi)Eşitdi bu sözni sərvi-dilcum,Oldu dili-səxti nərm çün mum.
Türki qəzəl 17Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz
Rübai 222Şer səmasının günəşiyəm mən,Üstünəm əsrimin şairlərindən.
Qəzəl 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Rübai 51Çəməndə gül qurdu böyük ehtişam,Səbzənin başına səpdi zər müdam.
Yüzünden özge yüzini ben aya saymazamYüzünden özge yüzini ben aya saymazamİşbu humârı cüz ki lebün aya saymazam
Məscidin sütunuHər şəhərdə hər məscidin bir sütunu olar. Necə ki, Naxçıvanda dabbax Hacı Hüseynalı.Bir belə məscid sütunu Bakıda da Kərbəlayı Abdulla Hacı Zərbəli oğludur. Bu adam Suraxanski küçədə Hacı Pirverdi məscidinin sütunudur.
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Töhfeyi-Sami, bölmə 64از سادات صحیح النسب کاشان است و در شعر بقصیده گوئی مایل بود در تتبع دریای ابرار امیرخسرو این بیت از قصیده اوست :ظالم ار بر چرخ راند بادپای سلطنت