Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasından,Ziyalansın, gəl, ey məh, xaki-payın tutiyasından,
EdərsənSən məni könüldən, candan edərsən,Dünyanı başıma zindan edərsən!
Rübai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما رامهر تو بفرساید ازین پس ما را
Qəsidə 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Gəldi qəmdən gözəlim qurtara divanəsiniGəldi qəmdən gözəlim qurtara divanəsini,Gördü öz şəminə yandırdığı pərvanəsini.
Vəsiyyətvari bir şeyTəkcə balam, yaxın gəl, yaxşı qulaq as mənə,Qoy söyləyim atamdan nə qaldı miras mənə.
Qəzəl 24بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحبنظر است
Qəzəl 1669Sadədildir o adam, fəxr edə ki, övladı var,Ata ilə anaya zəhrə bərabər dadı var?
Rübai 244Ey edən könlümü qəmlərə məskən,Könlümün bağında qəm açdı süsən.
Qəzəl 241سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.
Her gice seher vaktine değin kıluram âhHer gice seher vaktine değin kıluram âhBâşed ki nazar kıla binüm hâlüme ol şâh
Molla CəfərquluƏcnabi millətlərin içində çox lotular var, çox arvadbazlar var…Birisi gedə bir neçə müddət Rusiyanın və Avropanın şəhərlərini gəzə və sonra gələ müsəlman içinə və Təbrizi, Tehranı, Ərdəbili, Astaranı, Bakını, Naxçıvanı və Danabaş kəndini gəzib dolana, elə bilər ki, müsəlman içində lotuluq, arvadbazlıq və fahişəbazlıq heç əslindən yoxdur və elə bilər ki, bu əməllər ancaq əcnəbilərin əməlidir.
Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Qəzəl 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Töhfeyi-Sami, bölmə 533از شعرای غیر مشهور ماوراءالنهر است و این مطلع تعلق بدو دارد :بر لب بام از فغان من بناکام آمدی
Olmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalOlmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalRəşk qıllam ona kim, həsrəti-didar çəkər.
AhəngVarlıqda hər şeyin öz ahəngi var,Nəğmə ahəngi var, söz ahəngi var.
Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست
Qəsidə 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Ey dil, unutma zülm eləyən məhliqaləriEy dil, unutma zülm eləyən məhliqaləri,Onlardır eşq əsiri edən binəvaləri.
Rəqs edirQoy bütün aləm gəlib görsün, nigarım rəqs edir.Rəqs edir dünya gözümdə, iftixarım rəqs edir.
Qəzəl 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Qəzəl 1725به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است
Rübai 252Xaqani olmuşdur sözün Xaqanı,Doludur ləl ilə sözünün canı.
Qəzəl 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Qəzəl 102Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.
Bu cânuma haber kıldı nesîmümBu cânuma haber kıldı nesîmümKi yinile garâm oldı garîmüm
GülməkBirinin üstünə gülmək pis şeydir. Biz uşaqlıqda birinin üstünə güləndə anamız bizə deyərdi: “Balam, gülməyin, yoxsa axırda sizin də üstünüzə gülərlər”. Və anamız bizi öyrətmişdi: bir kəsin üstünə güləndə yapışardıq qulaqlarımızın ucundan çəkərdik ki, bizim də başımıza gəlməsin və üstümüzə gülməsinlər.Biz Qafqaz müsəlmanları indiyədək iranlıların üstünə gülərdik ki, yazıqlar dalı qalıblar.
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من