Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısınYüregümün kanısın sen kanısın sen cânısın
İnşallahMənim bir nəfər dostum var, adı Məşədi Ələsgərdir. Mənim həmişə ona bir işim düşəndə və mən ondan bir şey təvəqqe edəndə o mənə deyər “inşallah”, amma burası var ki, çox vaxt dediyi sözə əməl eləməz. Məsələn, deyərəm: “Məşədi Ələsgər, Kərbəlayı Həsənə de ki, bu gün gəlsin bizə, çox vacib işim var”. Dostum mənə cavab verər “inşallah” deyərəm. Amma gedib gözlərəm, Kərbəlayı Həsən gəlməz. Məlum olar ki, dostum kərbəlayı Həsənə mənim sifarişimi yetirməyib.Məşədi Baxşəliyə bir gün dedim: “oğlunu göndər getsin məktəbdə oxusun”. Dedi “inşallah”, amma bir neçə gün keçdi, göndərmədi. Bir də görəndə dedim, genə mənə dedi “inşallah”. Bir neçə gün keçəndən sonra genə dedim, genə mənə cavab verdi “inşallah”. Bir də görəndə dedim, genə dedi: “inşallah göndərərəm”.
Qəzəl 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Qəzəl 223با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟
Töhfeyi-Sami, bölmə 605اوقات بزرکشی میگذراند و گاهی بگفتن اشعار اشتغال میورزد، این مطلع از اوست :بهر طریق که باشم خلاف رای تو باشد
Bir axmağın hekayəsiVar idi Baxərəzdə bir əhməq,Vəh, nə əhməq ki, əbləhi-mütləq.
Yunus deyə-deyəYazda gözləri yol çəkərDağlar Yunus deyə-deyə,
Rübai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Qəzəl 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Xublar söhbəti üşşaqə cəfamış, nə bilim!Ülfət etmək bu gözəllərlə xətamış, nə bilim!
Köçən deyiləmQoy əcəl bilsin ki, vəslin bağından,Gül-çiçək dərməmiş keçən deyiləm.
Qəzəl 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Qitə 90Xaqani, üç şeydən gözəl, de, nə var:Cavanlıq, rahatlıq, bir də güzaran.
Qəzəl 359تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید
Qəzəl 193Səni görcək ürəyim yanmadı, xəndan oldu,Necə Ibrahimə od bağü gülüstan oldu.
Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilYüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilBu gözlerüni göricek selâmet ola mı dil
XənnasOruc bayramının günü Bakıda “Səadət” məclisində doktor molla Əbdülxalıq Axundovun sözlərini eşidəndən bu yana mənim fikrimə bir şey gəlir: mən yəqin edirəm ki, indi bir adam özünü tülkü libasına salıb, müsəlmanları yığa başına və deyə ki, “ay camaat, mən Allaham”, hamı bu tülkünün sözünə inanıb, düşəcək səcdəyə və deyəcək ki, doğrudan, elə Allah budur ki, budur.Doktor molla Əbdülxalıq Axundov bayram günü “Səadət” məclisində bu sözləri danışıb: “Həzərat, siz bilmirsiniz ki, nə səbəbə biz müsəlmanlar dalı qalmışıq, Amma mən bilirəm. Səbəb budur ki, bizim evimizi yıxan Avropada təhsil tapmış cavanlarımızdır ki, müsəlmançılığı özlərindən kənar ediblər. Bizə belə oxumuşlar lazım deyil. Biz gərək öz dədə-baba qaydalarımız ilə təlim tapaq və öz köhnə yolumuz ilə gedək. Bizlər köhnə qaydalarımızdan çıxa bilmərik; yoxsa islam əldən gedər. Ona görə sizlər gərək bizə çoxluca pullar verəsiniz ki, köhnə qayda üzrə təzə məktəblər açaq və Tehrandan təzə mollalar gətirək ki, bizim əqidələrimizi düzəltsin”.
Qəzəl 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Qəzəl 238آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او
Töhfeyi-Sami, bölmə 614از ولایت استرآباد است و با هرکس که اختلاط میکرد میگفت که زودتر بمن چیزی بده تا بروم که من کعبم و با هرکس که مصاحب شده ام به یکماه نرسیده است که مرده و یا کشته شده، اما شیرین و خوش طبع بود. این مطلع از اوست :
Oğluma nəsihət (Ey oğul, xəlqə söyləmə böhtan)Ey oğul, xəlqə söyləmə böhtan,Yaxşıya yaxşı ol, yamanə yaman.
TürkülərSular büründü fosfora,Baxın, ilahi vəsf ora!.
Qəsidə 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Qəzəl 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Həmişəlik o gözəl yarım olsa mənimHəmişəlik o gözəl yarım olsa mənim,Yolunda sərf edərəm, hər nə varım olsa mənim.
Öz gülüstanımÖzgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.
Qəzəl 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Qitə 93Sən qara torpağa su versən əgər,Bir il də gül açar qarşında bostan.
Qəzəl 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Qəzəl 201Ey könül, yarı istə, candan keç!Uyma bu varlığa, cahandan keç!