Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sevimlisən, gözəlim, gəzmə bivəfalar ilə,Məhəbbət ilə dolan yarü-aşinalər ilə.
Qəzəl 3954Sən fikir vermə mənim ahıma, ey nazlı nigar,Ud yanar odda, nə tüstü, nə də ki, nalə çıxar.
Rübai 133Bəxtim qoymayırsa çatım vüsalə,Qoy alsın canımı o laməhalə.
Qəzəl 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Qəzəl 133O muğ balası məndən könül və dini tərk etməyi istəyir,Sevgi yolunda bundan da möhkəm olmağımı istəyir.
Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiZülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiCân u dil oldı ışkı kuşı âşiyânesi
KüpəBizim şeyxin qırx səkkiz arvadı varMolla Nəsrəddin heç vaxt yalan söz danışmayıb və danışmaz. Bəlkə də qırx səkkiz olmaya, otuz səkkiz ola, otuz ola – söz burada deyil, söz buradadır ki, bizim şeyxin hər kənddə iki arvadı var.
Qəzəl 133دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست
Olmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar karOlmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar kar,Karıma qoymaz məni hər bab ilə əğyar yar.
Töhfeyi-Sami, bölmə 325خوش طبع و لوند و با وجود این معنی بغایت دردمند بود، این مطلع از اوست :چرا از پهلوی من دردمندی در بلا افتد
Ol zülfdən olmaz dili-bimar xilasOl zülfdən olmaz dili-bimar xilas,Zəncirdən olmaz bu giriftar xilas,
Türkmən qızıBir türkmən türküsü dinlədim bugün,Çocuqtək o ki var inlədim bu gün.
Qitə 87زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم
Xoş ol aşiqə kim, ömr edər məhəbbət iləXoş ol aşiqə kim, ömr edər məhəbbət ilə,Həyatını keçirər zövqü eşqü ləzzət ilə.
Qəzəl 4020Yarın yanında məni, gör, necə əyibdi bu qəm,Baharda, diqqət elə, sapsarı xəzan kimiyəm.
Rübai 151Gözünə bir qulun gözü tərs baxdı,Gözümün gözündən göz yaşı axdı.
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Qəzəl 161Qanlı göz yaşım sübut eylər, ciyər pürxun olub,Bir deyən yoxdur nədən könlüm belə məhzun olub.
Yuzı gul gısusı ud-ı kımarıYuzı gul gısusı ud-ı kımarıYiter oyna bizüm ile kımârı
AhənrübaAhənrüba – yunanca miqnatis, rusca maqnit; bu bir cövhərdir ki, dəmiri cəlb edir, yəni özünə tərəf çəkir.Təmsil gətirsək – dəxi də açıq söyləmiş olarıq:
Qəzəl 143عرصه عالم بما پیداست، ما پیدا بدوستجمله ذرات جهان را رو بدان روی نکوست
Ta kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşamTa kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşam,Düşdüm saçın sevdasına, gör nə pərişan olmuşam.
Töhfeyi-Sami, bölmə 326از شهر هراتست مرد بی تعین و خوش مشرب بود، بلکه مشرب را بمذهب ترجیح میکرد و اوقات او اکثر به هزل و فسق صرف می شده و اشعار او اکثر بدین طور است و چون همیشه طالب پسران سهل البیع بود و این متاع در ماوراءالنهر بیشتر بدست میافتاد روی بدان دیار نهاده و در آنجا فوت شد این رباعی که خالی از ظرافتی نیست از اوست:مانند الف میان جان جا دارد
Gəldim, gördüm ki, bağdə yarım yoxGəldim, gördüm ki, bağdə yarım yox,Getdim, bildim ki, onda dildarım yox,
Durma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlumDurma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlum,Zülməti yıx, çəni yıx, adla qurumdan, oğlum!
Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Ah, kim hər gün yetər min qəm dili-naşadiməAh, kim hər gün yetər min qəm dili-naşadimə,Bir gün ol bimehr məh yetməz mənim fəryadimə.
Qəzəl 4022Ətəyin çəkdi əlimdən nə üçün, bilməm, o yar,Söyləyin, gül qoxusu güldən haçan ayrı olar?
Rübai 161O axşam ki, könlüm mehmandır sənə,Elə bil bir cənnət bəxş olur mənə.
Qəzəl 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی