Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saqi, ay işıqlı camı ver mana!Padşahın taxtını öpmək adına,
Qəzəl 188میروم تا گریهای در دامن هامون کنمتحفهای من هم نثار تربت مجنون کنم
Qəzəl 173چون منی را کی رسد روی جهانآرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو
Ağacların bəhsiAlma, palıd, şam ağacı hal iləEylədilər bəhs bu minval ilə:
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Sözdən qopar qiyamətimizZaman gələr açılar sirr olan cinayətimiz,Açılsa qır qazanı olmaz heç kifayətimiz.
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
SöyüdHüseyn İbrahimova*Yenə Təbriz sözü gəldi dilimə,*
İllər və heykəllərİllər,min fəryadlı
Gətirdin abugərdənGətirdin abugərdən,Ver mürğə a bekar, dən,
Bahar çiçəkləriSəd şükr bahar oldu, ötüb fəsli zimistan,Şuralar ilə ziynət alır səhni-gülüstan.
Ayağa qarqarVar olsun Qarabağ, əcəb səfadı,Başa Xaçın axar, ayağa – Qarqar.
Gözdə gözü sənGövhər mədəniyəm, düşmüşəm dərdə,Dərman eylə gözə gözdə gözü sən.
DeyimƏrzandan çıxanda balta götürdü,Salmanın oduna getdiyin deyim?
Boyun sərvi-səhidür bağ içindəBoyun sərvi-səhidür bağ içində,Yüzün bir tazə gül yaprağ içində.
Çeşnilər1**Mənim ürəyimi qopardın, ey dost,
Səadətnamə, 43هست موصوف آن صفات عظامایزد ذوالجلال و الاکرام
Qəzəl 17ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات
Şeir 93غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
Sən varsanBəlkə?Bəlkə?
Ordan-burdan 44Dünən vədə verdik ki, məşhur xuliqanların adlarını yazaq; hərçənd bu xuliqanlar onsuz da camaata məlumdur, amma burada təkrar söyləsək mənfəətdən başqa heç bir ziyanı olmaz.Əvvəlinci, bu bir xuliqandır ki, bunun dili budur:
Biz həqiqətə gülürük, həqiqət bizə ağlayırHəqiqəti görürüz biz xəyal şəklində,Hidayəti oxuruz həp zəlal şəklində.
İşçiDəmirdən qolların, daşdan duruşun,Boğulmuş rənginlə, çəkic uruşun;
Batabat bulağıBulaqların bir səmtədir axarı,“Salvartı”nın xoş görünür baxarı,
Pərakəndə şeir 4قصه شنیدم که بوالعلا به همه عمرلحم نخورد و ذوات لحم نیازرد
Pərvanə və şamBərq olmadı, qızım gecə yandırdı laləniPərvanənin odumda baxırdım ədasına
BilirəmMillətə hər nə yazırsansa, rəvadır, bilirəm,Ay Baba, yazdığın hər dərdə dəvadır, bilirəm.
TəlatümTəlatümsüz ürəkdəQan da sırsıra bağlar.