Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Gözünden esrimeğe dilerem şehâ desturGözünden esrimeğe dilerem şehâ desturKi mest olıcağaz olmayısaram mestûr
Pərakəndə şeir 560به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Kışun humârını yine yaz yaza başladıKışun humârını yine yaz yaza başladıSebze hat ile hâlümüzi yaza başladı
Qəzəl 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Elüme alam başumı girişem girişmesineElüme alam başumı girişem girişmesineBalını yağuma karam karışam karışmasına
Qəzəl 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Tapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarTapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarVelîk bilmezem ana kaçan mahâl olısar
Pərakəndə şeir 570دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Niçe uzun gice cânum yana sevdâsıyileNiçe uzun gice cânum yana sevdâsıyileNiçe derdüme em ola yed-i beyzâsıyile
Qəzəl 577نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا
Bili ne çeker dilber anı ger bile nolurBili ne çeker dilber anı ger bile nolurOl çekdügini ger çeke âlem bile nolur
Qəzəl 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayIşkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayYürekde niçe şerh idelüm gamzeni ey vây
Qəzəl 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا
Kişi gerek ki dileğin ömürden alu göreKişi gerek ki dileğin ömürden alu göreYüce gözedür özin aludan alu göre
Pərakəndə şeir 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Yârun cemâli dünyede bedr aya benzemezYârun cemâli dünyede bedr aya benzemezSerhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez
Qəzəl 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را
Niçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi görNiçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi görBu yola baş ile cânı koyıban güvencümi gör
Pərakəndə şeir 597یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Yine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedürYine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedürYine humâr gözünün bizüm ile nâzı nedür
Qəzəl 599چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را
Su aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardurSu aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardurCânumda firâkundan hey hay ki neler vardur
Pərakəndə şeir 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Gişi gerek ki inilemeye cefâyiçünGişi gerek ki inilemeye cefâyiçünYârı öziyiçün seve yoh ki vefâyiçün
Qəzəl 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟
Cândur nola ger yâr bu dem câna girürseCândur nola ger yâr bu dem câna girürseYa gamze ohıyile gözi kana girürse
Qəzəl 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Severem sini velîkin zî-dil ü cân severemSeverem sini velîkin zî-dil ü cân severemDertlüyem derdüm içün elbette dermân severem