Qəzəl 735

طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Cânum ol ki cümle âlem cânıdur

Cânum ol ki cümle âlem cânıdurLa'li anun cümle cevher kânıdur

Qazi Bürhanəddin1 dəq
Qəzəl 759

یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Göreli saçunı bulmadum karâr

Göreli saçunı bulmadum karârYüzüne bolsun fidâ gül iy nigâr

Qazi Bürhanəddin1 dəq
Qəzəl 775

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ماعمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Eğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâd

Eğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâdFurât eyleyeyüm yaşı her çi bâd âbâd

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 787

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bizümle muhkem idersen karârı

Bizümle muhkem idersen karârıTağıt lutf eyle zülf-i bî-karârı

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 801

گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخته ای هست کباب است در اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Lütfün yine bizümle şâhâne olısardur

Lütfün yine bizümle şâhâne olısardurÖldügiyiçün âşık şâhâ ne olısardur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 808

از خلق خبر نیست ز خود بی خبران رابا قافله کاری نبود فرد روان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Gözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzer

Gözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzerYürekden olan kanlara ummân niçe benzer

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 825

ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Cân hüsrevün cemâline şîrîn degül midür

Cân hüsrevün cemâline şîrîn degül midürYürek hediyye yolma nârîn degül midür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Nigârînâ neçün youdur karârun

Nigârînâ neçün youdur karârunCihânsın ola mı yoh i'tibârun

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 854

غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 860

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 863

صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 866

گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 883

گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 885

بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 890

دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 892

نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آبجوهرم، ریشه من هست ز شمشیر در آب

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 894

تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خوابچه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 907

بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 913

از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 919

بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلباز تنگنای جسم برون آ، هوا طلب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 923

عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 924

از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq