Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Kimdür ki esîr olmadı şol zülf ile hâleKimdür ki esîr olmadı şol zülf ile hâleYa cân u dilin virmedi şol hüsn ü cemâle
DanışıramÖz-özümlə danışmaqdan yorulanda,Öz içimə çəkilməkdən yorulanda,
Qəzəl 5234Sən elə güldün, gülüstanda gəlib həycana gül,Sanki od qalxıb başından, az qalıb ki, yana gül.
Rübai 45سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است
Qəzəl 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Şunda ki gele yâr ala bin câna mahal yohŞunda ki gele yâr ala bin câna mahal yohYâkûtı olan arada bin kâna mahal yoh
Pıçılda, yarpaq , pıçıldaSəhər düşən şehdən danış,Axşam əsən mehdən danış.
Qəzəl 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Rübai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Qəzəl 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
İ zülfün turrası perr-i ebâbilİ zülfün turrası perr-i ebâbilZenahdânuna kuldur çâh-ı bâbil
Bu çeşmənin başındaGözəl bir yuxu gördüm,Yuxumu yozan ola,
Qəzəl 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Rübai 71از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت
Qəzəl 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Göz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigGöz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigLeblerün yâdına elümden mey-i nâb olsa yig
Bir köhlən at mindim QarabulaqdaQarlı Başkeçidin göy yaylaqları,Çəkdi xəyalımı dağlara sarı.
Qəzəl 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Rübai 79شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلیها بربست
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Şuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurŞuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurToğrusı budur cân ile gönül nigerândur
Ömrün uzun olsunMənim ömrüm göz qırpımı,Sənin ömrün uzun olsun.
Qəzəl 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Rübai 85غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست
Qəzəl 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Yârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürYârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürNiçe hecr dûzahında ireme İrem gerekdür
Bəndənin Allaha duası anamYaman darıxırsan kənddən ötəri,Səni yaman çəkir bu kənd yolları.
Qəzəl 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Rübai 94استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد