Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Qəbirdən gələn səsDünyada ən rahat yerqəbir evidir, ancaq
Qəzəl 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Mənim şeir, sənət yolumSəsli-küylü gündüzlərdən,Sakit gecələrdən keçdi.
Qəzəl 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Söylə görüm yapdığınıŞeytan girsə ürəyinə,ora daha mələk gəlməz,
Qəzəl 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Ölən dünya kimə gərəkÖlən dünya kimə gərək,əzizim,
Qəzəl 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را
Şair dağlarındı, dağlar şairinTorpağı alışıb, yurdu talansa,Çəkilər qəlbinə dağlar şairin.
Qəzəl 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را
Gözümüz üstündə mehman əyləşibSöz bizi çıxardır şahlıq taxtına,Saçar işığını Ay taxtımızda,
Qəzəl 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را
Gəlirəm, Vətən, gəlirəm1ıBir ah çəkdim, buz əritdim,Can kürəmdə söz əritdim,
Qəzəl 748پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را
Şahları şair tanıyarBir ömürdə nələr çəkdim,Mən çəkdiyim ahlar bilər.
Qəzəl 758بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!
Xatasız ötüşmür xatalı şöhrətOdlarda, sularda verilir bizə,Odlu duyğularda verilir bizə,
Qəzəl 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Təklik tənhalıq deyilHeç vaxt tənhalığa təklənmək demə,Yalançı hay-küydən sovuşmaqdı bu.
Qəzəl 771در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما
Özünü öldürmək istəyən adamCahillə alimin arasındadı,Zülümlə zalımın arasındadı,
Qəzəl 772دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما
Ürəyin ömrünü uzatdım bir azO mənim nazımla çox oynamışdı,Bir az əvəzini qaytara bildim.
Qəzəl 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما
Səni mənə Allah özü göndəribSəni mənə Allah özü göndərib,Qələmim gəl, dəftərim gəl, sazım, gəl.
Qəzəl 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Ucuz adamların nazını çəkdimXırmanım daşındı,dənim talandı,
Qəzəl 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Bu şirin qəmlərin əvəzi yoxdurEy duman fikirlər, ey dəvə dərdlər,Bu şirin qəmlərin əvəzi yoxdur.