Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Yollar mənə yolluğunu göstərəDədələrin məclisinə düşəydim,Toyda toyum, yasda yasım olaydı.
Qəzəl 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Allah . yaxşıları sevirBölgədirsə — bu bölgəyə2 ölkə demə,
Pərakəndə şeir 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Gəl, ey səsimə səs verənŞeytan səni çaşdırmasın,Baş vurma çaş dərgahına.
Qəzəl 568گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ماسبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما
Tanrının adına yaradan dedikGöydə süzmək üçün quşu yaratdı,Yerdə yatmaq üçün daşı yaratdı.
Pərakəndə şeir 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Bütün ürəkləri sevindir, AllahıAllah, xoşbəxtliyi tək mənə vermə,Əlləri ümiddən üzülənə ver.
Pərakəndə şeir 575ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Qoşa Qurbanım varDumduru çeşməyə dönmək istərəm,Əyilib gözümdən bir içən olsun.
Qəzəl 575به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا
Gedənlərə rəhm eyləsin haqq. bir azÇox baxmısan şəhərlərin rənginə,Dön indi də bu dağlara bax bir az.
Pərakəndə şeir 577عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Sözümə baxmasan, taleyimə baxNə mən xırd satanam, nə sən xırd alan,Döndərmə bu evi dükan-bazara.
Qəzəl 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Aman ölüm, mən dediyim vaxtda gəl!Sən dediyin vaxta sığmır arzular,Aman ölüm, mən dediyim vaxtda gə!
Pərakəndə şeir 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Salavat çevirSalamat qurtardın bu çaxnaşmadan,Ağrına, ahına salavat çevir.
Qəzəl 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Özün yazdın hər qismətiBu öy mənim öyüm deyil,Özünsən öyün sahibi.
Pərakəndə şeir 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Vaxtsız ayrılmasın durna qatardanBu, şair ömrüdü, qıyma sən Allah,Ruh bədəndən çıxsın, canda can ölsün.
Qəzəl 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Mənə dünya bağışlaMəcnun olmaq istərəm,Mənə səhra bağışla.
Qəzəl 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Haqdan nemət istədimHaqdan nemət istədim,Göy çəmənlər təravət,
Qəzəl 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Qız, səni Allah qorusunSöz də dəyər, göz də dəyər,Qız, səni Allah qorusun.