Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار
Haqqı dinləmək gözəlYerdəki çaxnaşmadan,Göydəki şimşək gözəl.
Pərakəndə şeir 459غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
Elə bil cənnət quşuduBu qız mənə tanış gəlir,Od alıb, şimşək geyinib.
Qəzəl 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا
Gözəllik duyulan yerdəÇirkin dönüb göyçək olar,Qanqal dönüb çiçək olar,
Pərakəndə şeir 463نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
Göylərə çağırış varYaşıl bir diyardayam,Qəlbimə qüvvət gəlib.
Qəzəl 468زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشنهاز خوی آتشینت تازه دایم داغ گلخنها
Xəbərim yox özümdənBu rəssam təbiətin rənglər dünyasındayam,Vurulmuşam torpağın yaşılına, alına.
Pərakəndə şeir 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Can deyir, can eşidirRuhumun təbiətləyaman tutur söhbəti,
Qəzəl 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا
Nə gözəldi yaşamaqNə gözəldi yaşamaq,Yaşadığın dünyada
Pərakəndə şeir 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Aşıq qərib sazının telindəki pas mənəmQəlbimin aynasına daş atanlar olsa da,Ruhu çeşmədən duru, sözü güldən xas mənəm.
Qəzəl 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریابه سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریا
Şairəm, siz məni qınamazsınızEy məni duyanlar, məni sevənlər,Ömrüm bağçasında bahar-yazsınız.
Pərakəndə şeir 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Mən çəkəni qələm bilməzSözlər mənim çiçəyimdi,Balımı sözdən çəkmişəm.
Qəzəl 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا
Ya rəbbim, ürəkdə nələr var imiş?Verilən dərmandı, inləyən mənəm,Danışan həkimdi, dinləyən mənəm.
Pərakəndə şeir 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Pir kimi baxdımGözəl üzlər, gül çöhrələrgözəlləşdirdi dünyanı,
Qəzəl 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا
Mən hardan bilərdim şairlik nədir?Keçilməz dərələr keçilməsəydi,Aşılmaz zirvələr aşılmasaydı,
Qəzəl 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را
Mən sözün anasıTanrının sözünə dirsəklənmişəm,Söz yaşıl yamacım, söz talam mənim.
Pərakəndə şeir 486هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
Mən zamanı zamanında yaşadımMənim ömrüm təbiətin ömrüdü,Damlasında, ümmanında yaşadım.