Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Çəkil öz içinəBayırdan, bacadan yığıl, yığşırıl,Çəkil öz içinə, çəkilə bilsən.
Qəzəl 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ömürdən bir mənzərəİki qardaş əyləşib —biri gözlü, biri kor,
Qəzəl 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Bir kitaba sığarmı?Əldə qələm, dildə söz,gözdə atəş, canda od,
Qəzəl 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Mənə bu dərdləri sən çəkdirmisənİlan ili bəlli, İt ili bəlli,Dovşan ili bəlli, At ili bəlli,
Pərakəndə şeir 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Çıxıb təbiətin əlindən xataOnun görkəminə sən niyə güldün,Yetim taleyinə gülməzlər, bala.
Pərakəndə şeir 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Hələ bu dünyanın axırı deyilYaxşının əvəzi yoxdu dünyada,Yaxşının gözləri toxdu dünyada.
Pərakəndə şeir 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Aldı vaxtımızı dost məclisləriAldı vaxtımızı dost məclisləri,Kimlər mey içində məst olmadılar?
Pərakəndə şeir 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Dünya duruş gətirirGöylər dolur-boşalır,Axan dolu buludlar,
Qəzəl 404مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان راکه باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را
Axır zaman evimizFikrin məngənəsindəsıxanda həyat bizi,
Qəzəl 408ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
Allahın verdiyi bir canınız varÖlüm axır deyil, ölüm son deyil,Ağlayan çöhrələr, güləcəksiniz.
Qəzəl 410ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران راگره در دل ز پیوندست دایم شاخساران را
Əgər inamın ölübsə“Yarəb, bu uğursuz gecənin yoxmu sabahı?”M.A.Ərsoy
Qəzəl 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Sevgimi dəfn eylədimHəyat yoldaşını çox erkənitirmiş bir kişinin dilindən
Qəzəl 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Yarla yarın arasındaSürücüm Təyyar MehdiliyəYol uzanır dilənçidən şaha doğru,
Pərakəndə şeir 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Dedim - dediDedim: — Gur saçların nə tez ağardı,— Payızın saldığı qırovdur, — dedi.
Pərakəndə şeir 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Sənə qalmayacaq. sənin olanlarSənə qalmayacaq sənin olanlar,Tulla min sevinci, bir qəmi saxla.