Pərakəndə şeir 179

رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست

Saib Təbrizi1 dəq
Məhəbbət adamı başqadı, qardaş

Gəncliyin eşqinicanında saxlar,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 180

برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرابس بود چون لاله داغی یادگار او مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bir az məhəbbətdən danışaq

Bir az məhəbbətdəndanışaq gəlin,

Zəlimxan Yaqub4 dəq
Pərakəndə şeir 200

وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد

Saib Təbrizi1 dəq
Azadlıq ver arzulara

Gözü, könlü intizarda,Qəlbi köynəkdə saxlama.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 199

بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته رامن به راه انداختم این کاروان خفته را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Dan yerinə bax

Duyğunu təmizlə, hissi təmizlə,Başından dumanı, sisi təmizlə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 207

از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند

Saib Təbrizi1 dəq
Xəyalımda bir ulduzlu gecə qalıb

Bu kənd daha mən gördüyüm o kənd deyil,Nə ocaq var, nə tüstülü baca qalıb.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 215

طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه رارشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Yola çıxmaq nə gözəldi

Yola çıxmaq nə gözəldi,Yollara yoldaş olasan.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 219

اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشنداین سگان با آهوان گردن به دعوی می کشند

Saib Təbrizi1 dəq
İşıqla doludu dünya

Dost işığı, yar işığı,Gün işığı, qar işığı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 218

هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامی‌دهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Salam, yeni əsrin ilk yağan qarı

Salam, yeni əsrin ilk gələn qışı,Salam, yeni əsrin ilk yağan qarı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Təbiətin bir anı

Göy üzü dünyaya açıq,Göy üzündə bulud yoxdu.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 221

می گذارد کفش هر کس پیش پای میهماندر لباس خدمت اظهار ملالت می کند

Saib Təbrizi1 dəq
Bax, oğlum, yaxşı bax, təbiət budur

Dağı ucalığın, tarixin yaşı,Düzü genişliyin ulu yaddaşı.

Zəlimxan Yaqub2 dəq
Qəzəl 228

شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه رابی قراری می دهد بال دگر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Gərək o günlərdən ayrılmayaydıq

İndi çalxanmışıq nehrələr kimi,İndi tozlanmışıq səhralar kimi,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 234

خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد

Saib Təbrizi1 dəq
Nə xoşbəxtdir bu meşənin ağacları

Buludlarla öpüşür,ulduzlarla görüşür.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 242

چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Köklər ömrü boyu qaranlıqdadı

Köklər budaqlarlagörüşə bilməz,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 244

با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند

Saib Təbrizi1 dəq
Ayağın tutduqca gəz təbiəti

Bax bu gözəlliyə,bax, gözəl insan,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
O, ana yurduna arxa çevirməz

Kimin dodağındaqımqıması var,

Zəlimxan Yaqub1 dəq