Pərakəndə şeir 89

(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)

Saib Təbrizi1 dəq
Örtülmə, örtülmə, göz qapaqlarım

Yuxu bir ölümdü, yumar gözümü,Bağlayar dilimi, kəsər sözümü.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 91

چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Örtül, göz qapaqlarım

Nə bir yarpaq tərpənir,nə bir əsim külək var,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Ey mənim sevdiklərim

Ömrüm, həyatım boyusizə ehtiyacım var,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 102

غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Dünyanın nə gözəl vaxtı görüşdük

Əridi həsrətim, açıldı buzum,Cənnət ətri verdi çörəyim, duzum.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 103

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

Saib Təbrizi1 dəq
Sevgi nədir, görəsən?

Qayada mamırdımı?Daş üstə çiçəkdimi?

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 106

نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است

Saib Təbrizi1 dəq
Alaq otu hardan çıxdı?

Gülüm, qaratikan bitdi,İki gülün arasında.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Sonradan ağlama Zəlimxan üçün

Yanımda sən varsan, üstümdə Allah,Xətrimə dəyməsən, O, dəyən deyil.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
İçim başdan-başa səhra qumları

Sevincin yolunu tapa bilmirəm,Dərdin kökü məndə, pöhrəsi məndə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Təki sən alasan mənim vaxtımı

Hamı səndən deyir, səndən danışır,Gözü açılmamış səhərin, gözəl.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 113

نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Xeyir-dua ver, ana!

Uzun yola çıxmışam,yol uzaqdan uzaqdı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 116

سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəfil gələn sevinc nə gözəl olur

Özün də bilmirsən harda gizlənir,Çiçəyə bürünür, qarda gizlənir.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 117

نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Sən bilmədin mən kiməm

Bulud yardım, duman keçdim, dağ aşdım,Şimşək bildi, sən bilmədin mən kiməm.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 119

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Uçdum bir sevdanın qanadlarında

Qışın şaxtasındagəldim dünyaya,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 121

ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟

Saib Təbrizi1 dəq
Səni bir şair sevir

Səni bir şair sevir,Varmı xəbərin, gözəl?

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 124

التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسرده‌تر سازد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bu gecə bir qızın naz gecəsidi

Nə ağrı-acı var, nə bir dərd-azar,Nə dedi-qodu var, nə giley-güzar.

Zəlimxan Yaqub1 dəq