Qəsidə 5

نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Heç zaman Allaha qovuşmaq olmur

Əllərin yetişmir, əl eyləyəsən,Səsini eşitmir, gəl eyləyəsən,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Bütün əbədilər müvəqqətidir

Bütün əbədilər müvəqqətidir,Yalandır Allahın özündən özgə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 8

پیش رویش چون کنم منع از گرستن دیده را؟چون کنم در شیشه این سیماب آتش دیده را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Peyğəmbər inamı mənə tanışdı

Haqqın vergisinə minnətdaram mən,Tanıdım ruhuma sızanda şeiri.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 8

ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Tanrı cavan, qoca bilməz

Çox da böyükdü arzular,Yüzə qoymaz, yüzdən kəsər.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 10

منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان

Saib TəbriziQəsidə7 dəq
Haqqa sirdaş ola bilsən

Haqqa sirdaş ola bilsən,Qismətinə bəxt güldürən,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 17

بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Mənim ömrüm – Adəm ömrü

Mənim ömrüm torpaq ömrü,Kotandan, xışdan gəlirəm.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 18

سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Dan ulduzu çağırır

Ömür köhlən at kimiyol gedir yorta-yorta,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 21

خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
İçi parıldasın gərək adamın

Ən zərif duyğular ürəkdən gəlir,Ürək sevinməsə, üz gülər olmur.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 23

گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا

Saib Təbrizi1 dəq
Sevdi, sevildi getdi

Doğulduğum məkanın,Yurdu-yuvası bəlli,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 26

تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ تراخوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bu gecə yazdığım şeir

Fikirlərin naxışıdı,Duyğuların yağışıdı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 27

صیقلی می شود از زخم زبان سینه مادم شمشیر بود صیقل آیینه ما

Saib Təbrizi1 dəq
Şeiri varaqdan oxuma

Ürəyinə köçür, yaddaşına yaz,O şeiri varaqdan oxuma, qardaş.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 27

می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش می‌گردد گلستانِ ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Yazanlar qaldı yaddaşda

“Sabahım xeyir olsun”, – dedim,Sabahım xeyir olmadı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 29

زهی رخ تو نموداری از بهشت خدانهال قد تو برهان عالم بالا

Saib Təbrizi1 dəq
Sanma birdəfəlik susacağam mən

Nə dovşan qaçışı, nə fil yerişi,Qartal uçuşudur mənim uçuşum.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 29

می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Duyğular durna qatarı

Şaxta, məndən uzaq dayan,Sevgimin çiçək vaxtıdı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 32

صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترادر کمندِ وحدت آوردند آهوی ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Haqq verən fərmanla gözəldi dünya

Məcnunu olmayan səhra yazıqdı,Yunusu olmayan dərya yazıqdı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq